Artikelpagina
In de tabbladen op artikelpagina's vind je relevante informatie bij het artikel, zoals videofragmenten, films en filmmakers of andere artikelen. In het Bezoekerstabblad is een lijst met populaire en veelbesproken artikelen te vinden. In het rechter tabblad kun je bookmarken of versturen.
Twee factoren bepaalden in de jaren negentig het succes van de Die Hard-serie: harde actie en het personage John McClane, die dankzij acteur Bruce Willis onverwoestbaar, grappig en menselijk tegelijk werd. In zijn eentje versloeg hij groepen terroristen, eerder gehinderd dan geholpen door politie en FBI. Bloedend danwel strompelend had hij wel altijd tijd voor een mooie oneliner.
Die Hard 4.0
Typisch testosterongeweld dus, dat door een overvloed aan soortgelijke films en de groeiende ernst van het internationaal terrorisme al aan het eind van de jaren negentig passé leek.
Het interessante van het vierde deel dat er na twaalf jaar tóch nog kwam, Die Hard 4.0, is dat de makers juist gebruik maken van die gedateerdheid. Niet dat de formule verandert: wat actie betreft kan het ook voor regisseur Len Wiseman (Underworld) niet gek genoeg. McClane is even stoer als altijd en kan nog steeds kijken alsof elke explosie de punchline van een grap is. De makers plaatsen McClane in een moderne wereld waar de krachtpatser weinig van lijkt te begrijpen. Zijn sidekick, een computernerd, moet hem wegwijs maken binnen het cyberterrorisme, dat op een wat ongeloofwaardige manier weet te profiteren van 9/11.
Hun tegenstelling is de bron van de meeste grappige opmerkingen. Daarbij blijkt computerkennis uiteraard niet genoeg om cyberterroristen te verslaan en kan McClane ('een opwindhorloge in een digitaal tijdperk') laten zien dat hij nog steeds meedoet. Zo is Die Hard 4.0 gemakkelijk op te vatten als een pleidooi voor de ouderwetse, onverwoestbare actieheld in een veranderde wereld.
Overigens is de invloed van elf september 2001 op McClane wel degelijk voelbaar. Waar hij zich eerder voor zijn naasten ten strijde trok, vecht hij in Die Hard 4.0 aanvankelijk voor de hele natie. 'Het is een land! Een land vol bange mensen die nu op de bank zitten', roept Willis nu.
Natuurlijk heb je het allemaal al gezien en gehoord. Een sentimenteel gesprekje hier, vervolgens een paar over-the-top-explosies die zo snel gemonteerd zijn dat ze amper te zien zijn en dan weer enkele net-op-het-nippertje-stunts. Ook onmisbaar: stevige oneliners en 'bad guys' die maar niet sterven. Maar: het ziet er allemaal gelikt uit, en McClane blijkt zo'n krachtig personage dat deze formule toch gewoon zijn werk doet.
