Artikelpagina
In de tabbladen op artikelpagina's vind je relevante informatie bij het artikel, zoals videofragmenten, films en filmmakers of andere artikelen. In het Bezoekerstabblad is een lijst met populaire en veelbesproken artikelen te vinden. In het rechter tabblad kun je bookmarken of versturen.
Bij de verkiezing van de Grootste Duitser, eind 2003 in de ZDF-show Unsere Besten, eindigde slechts één vrouw in de toptien. Achter Konrad Adenauer, de eerste bondskanselier van het naoorlogse West-Duitsland, de kerkhervormer Martin Luther, en de grondlegger van het communisme, Karl Marx, eindigde Sophie Scholl op de vierde plaats, samen met haar broer Hans. De reden voor hun uitverkiezing: zij waren goed in de oorlog.
Sophie Scholl opgepakt door de nazi's.
Sophie Scholl, geboren in Ulm op 9 mei 1921, maakte als studente in München deel uit van de door haar broer Hans opgezette, uit katholieke kringen voortgekomen verzetsgroep Die weisse Rose. Met behulp van pamfletten probeerden ze de Duitse bevolking te overtuigen van de ware aard van het nazi-regime. De taal was niet mis: De 'bruine horde (...) te verdelgen' gold voor elke Duitser als 'heiligste plicht'. Hitlers mond was 'de stinkende muil van de hel'.
Op 18 februari 1943 worden Sophie en Hans gearresteerd wegens het verspreiden van folders op de universiteit. De volgende dagen wordt zij verhoord door de Gestapo-officier Robert Mohr. Op 22 februari worden Sophie en Hans onthoofd.
Haar zus Inge schreef in 1952 het boek Die weisse Rose over Sophie. De Duitsers Michael Verhoeven (Die weisse Rose, 1982) en Percy Adlon (Fünf letzte Tage, 1982) maakten films over Sophie en het verzetsgroepje. Nu is er Sophie Scholl - die letzten Tage (in Nederland uitgebracht als Sophie Scholl) van Marc Rothemund, een minutieuze film over de laatste zes dagen van Sophie's leven (de dagaanduidingen verschijnen in beeld).
Het hart van Rothemunds film is de verbale tweestrijd tussen de ervaren Gestapo-ondervrager en de jonge studente. Een kamer met een tafel, twee stoelen en twee fantastische acteurs: Duitslands rijzende ster Julia Jentsch (The Edukators, Der Untergang) als de breekbare en moedige Sophie, Alexander Held als de rechtlijnige Robert Mohr. Jentsch kreeg begin dit jaar op het festival van Berlijn een Zilveren Beer voor haar rol en won een Gouden Lola, het Duitse equivalent van het Gouden Kalf.
Aanvankelijk ontkent Sophie alle beschuldigingen. Maar haar overtuiging en trots winnen het van haar overlevingsdrang. Als blijkt dat haar broer heeft bekend, is de angst van haar gezicht te lezen. Sophie slikt, en zegt dan met vaste stem: 'Ik heb het gedaan... en daar ben ik trots op'. Het breekbare meisje verandert in een vrouw van stavast, die steeds verbetener haar idealen verdedigt - ook als Mohr haar een uitweg lijkt te bieden.
Rothemund, die in Berlijn werd bekroond voor zijn regie, voerde gesprekken met de zoon van Robert Mohr om het personage recht te doen. Bovendien kon hij gebruikmaken van de transcripties van het Gestapo-verhoor, die in 1990 boven water kwamen in een Oost-Duits archief. De overige personages zijn veel minder goed uitgewerkt. Alle nazi's schreeuwen. Vooral rechter Roland Freisler schreeuwt heel erg hard. Ook de muziek had wel iets minder sturend gemogen. Het zijn slechts kleine smetjes. Sophie Scholl is een indrukwekkend en ontroerend kamerspel. Over Sophie Scholls 'Zivilcourage' kunnen niet genoeg films worden gemaakt.
