De 8-jarige Sophie wordt door haar klasgenoten uitgescholden voor smerige Pool, de moeder van Julien ligt op sterven. In Jeux d'enfants, het speelfilmdebuut van animator/graficus Yann Samuell, sluiten twee buitenbeentjes een pact tegen de rest van de wereld. In een stijl die opzichtig aanhaakt bij het Franse kassucces Le fabuleux destin d'Amélie Poulain, met een weelderige artdirection, veel jumpcuts en spectaculaire camerabewegingen, schetst Samuell het leven van de twee.
Als ze klein zijn laat hij zijn broek voor haar zakken, tilt zij haar rok even op, en geven ze elkaar onder tafel een eerste kus. Als ze groot zijn, blijven ze elkaar uitdagen, maar tot een serieuze relatie wil het maar niet komen. Sterker: Julien en Sophie doen op een gegeven moment alles om elkaar het leven zuur te maken. En toch zijn ze voorbestemd om bij elkaar te komen.
Terugkerende elementen in het veelkleurige sprookje zijn een oud koektrommeltje beschilderd als draaimolen, en het liedje La vie en rose, telkens in een andere versie. Het wordt vertolkt door Zazie, Trio Esperanza, Louis Armstrong, Donna Summer en tot slot door Guillaume Canet, de acteur die Julien speelt. Tegen die tijd komt het ruimschoots je neus uit.