• 

  La noche de los girasoles

Regisseur en scenarioschrijver Jorge Sánchez-Cabezudo gaf zijn speelfilmdebuut de vorm van een zesluik, dat vanuit een wisselend perspectief langzaam maar zeker de gruwelijke feiten blootgeeft. Er is ergens een meisje verkracht en vermoord, dat is zeker. En in een klein dorp in een achtergebleven regio van Spanje ontsnapt een andere vrouw ternauwernood aan hetzelfde lot. Vervolgens vindt er een misplaatste wraakactie plaats, en een onhandige poging tot het verdonkeremanen van de gevolgen.

Het is geen fraaie wereld die Sánchez-Cabezudo laat zien. Ondanks de mooie landschappen is het Spaanse platteland eerder spookachtig dan idyllisch. Op achterafweggetjes loert gevaar, politiemensen zijn corrupt, en in een uitgestorven dorp staan de laatste twee bewoners elkaar naar het leven. Het is knap hoe de regisseur de spanning langzaam opbouwt, terwijl de dader van de verkrachtingen van meet af aan bekend is.

La noche de los girasoles gaat niet over de zoektocht naar een schuldige, niet over straf en vergelding, maar over de rimpelingen die een geweldsdaad kan veroorzaken binnen een kleine gemeenschap, uitmondend in een keten van malversaties.

De zorgvuldig vormgegeven en sterk geacteerde film roept wel de vraag op in hoeverre de regisseur zijn publiek misleidt. Sánchez-Cabezudo schotelt de ene nare scène na de andere voor, om duidelijk te maken hoe vervelend dat allemaal is. Alleen de echt grote filmmakers komen daarmee weg.

De Spanjaard bewijst met dit debuut vooral dat zijn talent nog moet rijpen.