Artikelpagina
In de tabbladen op artikelpagina's vind je relevante informatie bij het artikel, zoals videofragmenten, films en filmmakers of andere artikelen. In het Bezoekerstabblad is een lijst met populaire en veelbesproken artikelen te vinden. In het rechter tabblad kun je bookmarken of versturen.
Je bent nieuw op school. En je wordt meteen in elkaar geslagen door de populairste jongen, die een plaatselijke martial arts ster is. Tegelijkertijd raak je – zoals dat gaat – ook nog eens verliefd op het vriendinnetje van diezelfde populaire jongen, die daarvan uiteraard nóg agressiever wordt. Ten einde raad zoek je hulp bij een vechtsportgoeroe, die je weerbaarheid opkrikt tijdens loodzware trainingsessies, maar je tegelijkertijd wel probeert bij te brengen dat geweld ook niet alles is.
Sean Faris in Never Back Down
Never Back Down lijkt in alles een kopie van The Karate Kid (1984), maar regisseur Jeff Wadlow verruilt de charme en de ontwapenende humor van het origineel voor vlak cynisme.
Alles op deze school draait om vuistgevechten, die vanzelfsprekend worden opgenomen met mobieltjes en op internet belanden. En meisjes zijn al net zo in de ban van excessief geweld als jongens. Hoofdpersoon Jake, gespeeld door Sean Faris, worstelt voor de vorm nog even met zijn plaats in het geheel, maar eenmaal aangepast slaat hij er even minzaam op los.
Als karakter is Jake weinig sympathiek, en Faris is een te onevenwichtig acteur om zelfs maar empathie op te wekken. Dat wreekt zich in de emotioneel bedoelde flashbacks, waarin Jake zijn vadercomplex – de oorzaak van alle ellende – verwerkt. Ook de ervaren acteur Djimon Hounsou blijft in zijn eendimensionale rol als continu boze vechtsporttrainer, ver onder de maat.
