Artikelpagina
In de tabbladen op artikelpagina's vind je relevante informatie bij het artikel, zoals videofragmenten, films en filmmakers of andere artikelen. In het Bezoekerstabblad is een lijst met populaire en veelbesproken artikelen te vinden. In het rechter tabblad kun je bookmarken of versturen.
Rouwverwerking is een populair filmthema. Een door lethargie verlamd filmpersonage zou, zelfs in prachtige beelden gevangen, al snel gaan vervelen. Maar een onverwacht sterfgeval hoeft niet enkel te ontwrichten; het kan ook in beweging zetten, aanzetten tot handelen.
Cherry Blossoms
In Cherry Blossoms, van de Duitse filmster Doris Dörrie, biedt het aanzicht van de dood een kans om het leven nog één keer te leven zoals het geleefd dient te worden. Trudi (Hannelore Elsner) hoort dat haar man Rudi (Elmar Wepper) nog maar kort te gaan heeft. Misschien kunnen ze samen op reis gaan, stelt de arts voor, een laatste avontuur meemaken. ‘Mijn man houdt niet van avonturen’, antwoordt Trudi. Haar man Rudi, chef afvalverwerking en zeer pünktlich, leeft al jaren op routine. Trudi besluit hem niet in te lichten over zijn naderende einde.
Regisseur en scenarioschrijver Dörrie, in Duitsland ook al jaren succesvol als schrijver, toont eerst het uitgedoofde leven van een echtpaar op leeftijd, en de van hen vervreemde kinderen. Vervolgens geeft ze Cherry Blossoms een effectieve draai: het is Trudi die sterft. Rudi realiseert zich dat zijn vrouw nooit haar grote droom heeft nageleefd; een bezoek brengen aan Japan. Dus reist Rudi, die al moeite heeft om in Duitsland een treinkaartje uit de machine te halen, af naar het Oosten. Het is tevens de woonplaats van zijn zoon, die een druk expat-bestaan leidt, en weinig tijd heeft voor zijn vader. Zo zwerft Rudi alleen door Tokio, waar hij vriendschap sluit met een Butoh-danseres – zij zal hem helpen zijn vrouw te eren.
De moeizame relaties tussen de personages in Cherry Blossoms worden nooit eenduidig, en zijn soms sterk en realistisch geacteerd. Dat biedt aards tegenwicht tegen de vloed aan kersenbloesems, eendagsvliegen en bergpieken die Dörrie nadrukkelijk in beeld brengt, maar kan niet verhinderen dat haar film verstikt in symboliek en sentiment. Al te nadrukkelijk hengelen naar ontroering kan die emotie ook in de weg staan.
