Artikelpagina
In de tabbladen op artikelpagina's vind je relevante informatie bij het artikel, zoals videofragmenten, films en filmmakers of andere artikelen. In het Bezoekerstabblad is een lijst met populaire en veelbesproken artikelen te vinden. In het rechter tabblad kun je bookmarken of versturen.
Nina wil haar leven weer op de rit krijgen. Ze heeft geen werk, geen uitkering, geen onderdak. Met haar vijfjarige zoon Enzo zwerft ze door de straten van Parijs. Wanneer ze naar een opvanghuis in Versailles wordt gestuurd, ontmoet ze in de bossen rondom het beroemde kasteel de filosofische drop-out Damien, die in een zelfgebouwde hut woont.
Versailles
Nina besluit haar kind achter te laten bij Damien. Zonder haar zoon zal ze er eerder in slagen een nieuw bestaan op te bouwen, redeneert ze. Ze is van plan de jongen later weer op te halen. Het is een intuïtieve beslissing die uiteindelijk ook Damien, die zich met tegenzin in een vaderrol schikt, een kans biedt op een geregeld leven.
Regisseur Pierre Schoeller, die naam opbouwde als scenarioschrijver, betreedt in Versailles lastig terrein. De verwikkelingen zijn ongeloofwaardig (welke moeder laat haar kind achter bij een wildvreemde?), de personages onpeilbaar en weinig sympathiek, en de romantisering van een bestaan in de marge doet gedateerd aan.
Toch weet de film aardig te overtuigen. Dat is te danken aan de inzet van de acteurs, die zich met succes vastbijten in hun rollen. De jonge Max Baissette de Malglaive, die Enzo speelt, is schattig en charismatisch. Judith Chemla weet de handelingen van Nina te verantwoorden met wanhoop en kwetsbaarheid. En dan is er nog Guillaume Depardieu; hij voorziet de weerbarstige Damien van onstuitbare energie, zorgzaamheid en sluimerende agressie.
Onbedoeld is Versailles een elegie voor Depardieu, die 2,5 maand geleden op op 37-jarige leeftijd overleed. De getroebleerde zoon van Gérard Depardieu bewijst zijn acteertalent in een rol die opmerkelijke overeenkomsten vertoont met zijn eigen leven, lange tijd getekend door conflicten met autoriteiten.
Zo is Damien, net als Depardieu junior, de onbegrepen zoon van een vader met wie hij lange tijd geen contact had. Het is bijzonder wrang te zien hoe Damien in Versailles ternauwernood een longontsteking overleeft, een infectie die Depardieu in werkelijkheid fataal werd. Toeval of niet, de biografische trekken verlenen de film betekenis. Versailles is een hommage aan een begaafde rebel.
