Oh no! Techno-fear

'Oh no, techno-fear, all machinery is ganging up on me again!' Neil, de hippie onder The Young Ones, raakt behoorlijk in paniek, terwijl er niet veel meer aan de hand is dan een wasmachine die - volkomen terecht - het extreem smerige wasgoed van de jongens uitspuugt.

Nu is de linzen-etende langharige uit de Britse cult-tv-serie ook nauwelijks toegerust om tegenstribbelende technologie het hoofd te bieden. Hacker Neo (Reeves), daarentegen, valt in The Matrix rustig in slaap terwijl stromen webpagina's op z'n monitor voorbijdrijven. Duidelijk is meteen dat hij vertrouwd is met computers, ze de baas kan. Neo is iemand zonder enige techno-fear.

Op een nacht krijgt Neo een openbaring: de wereld zoals hij en wij die kennen bestaat niet. In de échte wereld liggen mensen in couveuses, ze worden door een computer zoetgehouden met een uitgebreide gesimuleerde werkelijkheid. Ze zijn zich niet bewust van de echte wereld, waar het altijd onweert en waar inktvis-achtige robots jagen op mensen die uit de droom ontsnapt zijn. In die echte wereld opereren verzetsstrijders die de strijd willen aanbinden met de machines. Aan het eind van de trilogie overwinnen ze uiteindelijk. In de tussentijd worden quasi-filosofische en -religieuze thema's aangestipt. De makers wilden vragen stellen als: "Wat betekent het om mens te zijn?" en "Bestaat God"?.

Dan houdt David Cronenberg het in The Fly een stuk eenvoudiger. De wereldvreemde wetenschapper Seth Brundle (Goldblum) heeft een computergestuurde teleportatiemachine uitgevonden. Hij werkt nog niet perfect, levende wezens komen gruwelijk verminkt aan in het ontvangststation. Misschien, denkt Seth, zou de computer eerst de essentie van 'het vlees' moeten leren kennen. Gelukkig is een knappe journaliste (Davis) graag bereid om Brundle de fijne kneepjes van het vlees bij te brengen. Maar natuurlijk gaat het gruwelijk fout als Brundle op een avond, jaloers en dronken, besluit zichzelf te teleporteren.