Staalkaart van de liefde

New York, I Love You van diverse regisseurs

Filmrecensie / Jan Pieter Ekker

New York, I Love You is na Paris, je t’aime (2006) de tweede omnibusfilm in de reeks Cities of Love. De producenten Emmanuel Benhiby en Marina Grasic vroegen vermaarde en iets minder vermaarde regisseurs uit alle windstreken een korte, in New York gesitueerde film over de liefde te maken. De tien op zichzelf staande filmpjes worden verbonden door obligate tussenshots van de smeltkroes die New York is, in de film geschoten door een Malinese videokunstenares (in het echt geregisseerd door Randall Balsmeyer).

  • New York, I Love You

    New York, I Love You

Onder anderen de Amerikaanse Natalie Portman, de Duitser Fatih Akin en de Indiase Mira Nair werkten mee aan de staalkaart van de liefde. De Pakistaan Shekhar Kapur nam de regie over van de Brit Anthony Minghella, die vlak voor de opnamen overleed. De bijdragen van de debuterende Scarlett Johansson (These Vagabond Shoes) en de Russische meesterfilmer Andrei Zvyagintsev (Apocrypha) werden na de wereldpremière, vorig jaar herfst op het festival van Toronto, om onduidelijke redenen uit New York, I Love You geknipt.

Ook zonder die twee duurt New York, I Love You nog bijna twee uur, is het niveau zeer wisselend, en de som niet meer dan het totaal der delen. Maar de in Central Park gesitueerde bijdrage van Brett Ratner (de regisseur van X-Men: The Last Stand) is verrassend geestig en die van Joshua Marston (Maria Full of Grace), waarin een ouder koppel op een grijze dag voetje voor voetje door Brighton Beach naar Coney Island schuifelt, ontroerend en weemoedig stemmend. In de meeste andere delen komen New York én de liefde er bekaaider vanaf.

ADVERTENTIE