Onnozel circusspektakel

Nadat leeuw Alex, zebra Marty, giraf Melman en Gloria het nijlpaard in de eerste delen de New Yorkse Central Park Zoo verlieten en inruilden voor Madagaskar en de Afrikaanse wildernis, steken ze in deel drie de Middellandse Zee over. Naar Monaco, om precies te zijn.

In het prinsdom worden ze herenigd met de hoogintelligente pinguïns, die in een casino bezig zijn de terugtocht naar hun geliefde dierentuin te financieren. Maar al snel na aankomst van het viertal worden ze ontmaskerd en opgejaagd door de duivelse Chantel DuBois, hoofd opsporingen van het Monegaskische dierenasiel en vastbesloten Alex aan haar uitgebreide collectie van jachttrofeeën toe te voegen. Op de vlucht geslagen, voegen ze zich bij een rondreizend circus, dat toevalligerwijs als doel heeft om in New York op te treden.

Het nieuwe continent biedt een welkome voedingsbodem voor een aantal vileine opmerkingen – ´In Frankrijk werken ze maar twee weken per jaar. Het is net Canada´ – en een reeks verse karakters. Zo wordt het circus bevolkt door een depressieve Siberische tijger, Engelse bulldogs en een Italiaanse zeeleeuw die aan Roberto Benigni doet denken. En dan is er ook nog een grommende, kwijlende beer die in roze tutu rondjes op haar kleine fietsje rijdt en en passant het hart van de geschifte maki-koning Julian verovert.

Vers bloed was ook hard nodig, want op de giraffennek van Melman na, die in 3D nog wel tot een aantal fijne visuele vondsten leidt, is bij de vier hoofdpersonages de rek er inmiddels wel uit. Madagascar 3 moet het dan ook vooral hebben van de dwaze, eendimensionale bijrollen, en het is bewonderenswaardig hoe het regisseurstrio al die personages in een vlot, netjes afgerond verhaal van onder de 90 minuten weet te proppen. Maar genoeg is het niet. Het ontbreekt simpelweg aan echt geslaagde, originele grappen.

Daarnaast vallen de makers ook nog eens in de belangrijkste sequel-valkuil: de wens om alles steeds maar grootser aan te pakken. Madagascar 3 heeft af en toe meer weg van een achtbaanrit of videoclip, met als toppunt de circusact: een abstract, hallucinerend spektakel op de muziek van Katy Perry's Fireworks, waarin de dieren met jetpacks, fluorescerende trapezekoorden en motoren door de tent vliegen.

Indrukwekkend is het zeker. Maar ook onnozel. Het lijkt erop dat de makers ernaar streefden Madagascar 3 boven het niveau van simpel kindervermaak uit te tillen. Dat kunnen ze toch maar beter aan de collega's van Pixar overlaten.