Felliniëske zwijmelmelodieën, minimal music à la France en SF-muziek zonder Star Wars-bombarie, kortom: wat was de beste soundtrack van 2003?
1. Divine Intervention van Elia Suleiman
Het eerste deel van de film - droge absurdistische schetsen van Palestijnse kleinburgerlijkheid - is vrijwel zonder muziek, maar naarmate het Israëlisch-Palestijnse conflict op de voorgrond komt, maakt stilte steeds meer plaats voor bitse techno. Hoogtepunt is Natacha Atlas' cover van 'I Put a Spell on You' van Screamin' Jay Hawkins.
2. Punch-Drunk Love van Paul Thomas Anderson
Componist Jon Brion plakt Felliniëske zwijmelmelodieën, pruttelende musique concrète, pianoblues en cliché-achtervolgingsmuziek moeiteloos aan elkaar in een score die in eigenwijsheid niet onderdoet voor de rest van de film.
3. 25th Hour van Spike Lee
Lee's min of meer vaste componist Terence Blanchard schreef voor deze film een score die zich laat beluisteren als een thema met variaties: dezelfde melodie klinkt de ene keer naar de Ierse afkomst van het hoofpersonage, de andere keer naar moderne Amerikaanse jazz. Een woordloze Arabische zangpartij maakt het muzikale post 11 september-perspectief compleet.
4. Solaris van Steven Soderbergh
Veel buitenaardse gamelan- en steeldrumklanken en ijle strijkpartijen zonder sentiment in de score van Soderberghs huiscomponist Cliff Martinez; muziek die even zeer op de oceaanplaneet Solaris zou kunnen slaan als op de romance tussen de twee hoofdpersonages, en daarmee net zo openstaat voor interpretaties als de hele film. SF-muziek zonder Star Wars-bombarie.
5. Goodbye, Lenin! van Wolfgang Becker
Na Les fabuleux destin d'Amélie Poulain mag Yann Tiersen met zijn minimal music à la France opnieuw een sfeer van heimwee en nostalgie oproepen. Als filmmuziek misschien niet zo interessant, maar de score bevat wel enkele mooie oorwurm-motiefjes.
log in om op de hoogte gehouden te worden wanneer Punch-Drunk Love op TV komt.
log in om op de hoogte gehouden te worden wanneer Punch-Drunk Love in de bioscoop in jouw stad speelt.