reacties
Vampiers, gangsters en geanimeerde robotjes: ze kwamen dit jaar allemaal uit op dvd. Sommigen voor het eerst, anderen voor een prachtige re-release. Maar allemaal een zeer waardige aanvulling op je dvd-collectie. Hieronder een overzicht van de beste dvd-releases van dit jaar.
Beste dvd's:
Nosferatu van Friedrich Wilhelm Murnau
Hoeveel levens heeft een vampier? Alleen al in Amerika is Friedrich Wilhelm Murnau's officieuze Draculaverfilming Nosferatu (1922) minstens twintig keer op dvd uitgebracht, vaak in treurige toestand. Dankzij de Duitse Friedrich Wilhelm Murnau Stiftung kunnen die schijfjes overboord.
Blade Runner: The Final Cut van Ridley Scott
De hele film is opgepoetst, de voice-over is weg, het oorspronkelijke einde is terug, en er is zelfs een enkele scène opnieuw opgenomen. 'Van alle versies van Blade Runner is dit mijn favoriet', zegt Ridley Scott daarover in de introductie die aan de dvd is toegevoegd. Ja, natuurlijk.
4 maanden, 3 weken en 2 dagen van Christian Mungiu
4 maanden, 3 weken en 2 dagen van de Roemeen Cristian Mungiu, winnaar van de Gouden Palm en de European Film Award én de favoriet van de filmredactie van de Volkskrant over 2007, heeft een dvd-release gekregen die de film recht doet. De dubbel-dvd bestaat uit twee schijfjes, een met de film en een aantal bezienswaardige extra’s, de ander met de 50 minuten durende televisiedocumentaire Children of the Decree (Florin Iepan en Razvan Georgescu, 2005).
Wall-E van Andrew Stanton
Buitengewoon interessant is de featurette waarin geluidsontwerper Ben Burtt – de man achter de robotbliepjes uit Star Wars – toont hoe de klanken van WALL-E tot stand kwamen. Burtt fabriceerde in zijn eentje alle geluiden van WALL-E, terwijl bij elk shot al gauw honderd animatoren betrokken waren. Volgens producer Jim Morris had het maken van WALL-E met één tekenaar 442 jaar geduurd.
Joris Ivens: wereldcineast
Kijken naar Ivens is kijken naar het ontstaan van de creatieve documentaire: zien hoe wordt gezocht naar de beste manier om de werkelijkheid te verbeelden, laverend tussen registratie en constructie, tussen inhoud en esthetische zeggingskracht. Jarenlang werkte de Europese Stichting Joris Ivens aan de dvd-collectie, en het resultaat mag er zijn.
The Godfather Trilogie van Francis Ford Coppola
‘Beter dan ooit!’ staat er op het hoesje van de nieuwe box van de trilogie. Dat klopt. De drie films zijn beeldje voor beeldje digitaal gerestaureerd en de kleuren zijn gecorrigeerd. Het geel is nu weer zo koperachtig als cameraman Gordon Willis het had bedoeld; in het vele zwart zijn de nuances terug.
Planet Terror van Robert Rodriguez
Met een hoog ouwe jongens krentenbrood-gehalte vertellen Tarantino en Rodriguez honderduit over al hun ideeën om de B-film uit de jaren ’70 nieuw leven in te blazen; als twee cinefiele jongetjes die maar geen genoeg kunnen krijgen van de etterende builen, machinegeweren en explosies.
Indiana Jones van Steven Spielberg
Uit stokoude interviews met regisseur Steven Spielberg en producent George Lucas valt op te maken wat de heren voor ogen stond: een alledaagse anti-held die in absurde toestanden verzeild raakt. De belangrijkste inspiratiebronnen waren de avonturenfilmreeksen uit de jaren dertig en de avonturen van Kuifje, de strip van Hergé die Spielberg nu gaat verfilmen.
I Am Legend van Francis Lawrence
In de film is het een onheilspellend eenzaam beeld om Smith met 110 kilometer per uur in een felrode Mustang over de verlaten, met gras begroeide Avenues van New York te zien scheuren. In werkelijkheid blijkt het vooral een gigantische, productionele crime om ‘The city that never sleeps’ mensenvrij te maken.
Vampyr van Carl Th. Dreyer
Na elke kijkbeurt blijft wel een ander fragment in je hoofd nazingen, of het nou de man met de zeis is, die aan de rivier de doodsklokken luidt, de schimmen die dansen op de muren van de verlaten molen of het beroemde visioen dat het hoofdpersonage van zijn eigen begrafenis heeft.
Grootste teleurstelling:
There Will Be Blood van P.T. Anderson
Een film als There Will Be Blood had een betere dvd-presentatie verdiend. Zelfs een doodgewone Making Of had al meer recht gedaan aan Andersons film dan de huidige bonus. Want met vijftien minuten plaatjes kijken komt het gelauwerde epos er bekaaid vanaf.