Dark Passage

Tweede van drie superieure misdaadthrillers die Bacall in de jaren 1940 met echtgenoot Bogart maakte, is een mooie maar merkwaardige film. Bogart komt het eerste half uur alleen met z'n handen en aan het begin even met z'n rug in beeld. Hij is zélf de camera: de kijker beziet de wereld door zijn ogen en moet zich dus afvragen bij welk gezicht die ogen horen. Aanvankelijk werkt de truc met de zogenaamde 'subjectieve camera' goed, maar als het nieuwtje er af is - en dat is al na zo'n minuut of tien - krijgt het iets gekunstelds en overbodigs; vooral omdat Bogarts stem uit duizenden is te herkennen. Bogart speelt Vincent, die valselijk veroordeelt is voor de moord op zijn vrouw en uit de gevangenis ontsnapt om zijn onschuld te bewijzen. Hiervoor heeft hij plastische chirurgie nodig, anders herkent de politie hem. Bacall helpt hem zijn naam te zuiveren.