Dames galantes

Het betreft hier geen bewerking van het beroemde, nogal pikante en lasterlijke werk van Brant[KA4]ome (circa 1540-1614), maar een vrij geromantiseerde reconstructie van de tweede helft van diens leven. De naam van Tachella, die eveneens meeschreef aan het scenario, was hiervoor een garantie. Zijn film, die snel losbandig is, vervalt namelijk nooit tot pornografie, maar geeft daarentegen een beeld van de geraffineerde genotzucht van de personages. Voor de decors tekende Georges Levy en voor het camerawerk Dominique Le Rigoleur. De vertelling verloopt soepel. Er wordt opvallend eendrachtig geacteerd, ondanks het feit dat de film een coproduktie van drie landen is.