Germania, anno zero

Een vijftienjarige moet in het naoorlogse Berlijn de kost zien te verdienen op de zwarte markt. De euthanasie- theorieën van een ex-nazi-onderwijzer veroorzaken dat hij zijn 'nutteloze' zieke vader vergiftigt. Als hij de consequenties van zijn daad beseft, pleegt hij zelfmoord. De film schildert het beeld van morele chaos zonder psychologische of sentimentele verteltrant, maar door documentaire benadering van een stad in ruïnes en de wijze waarop de hoofdrolspeler zich in de maatschappij gedraagt, om vervolgens des te indringender tot de onvoorspelbare acties van de jongen te komen, waarmee Rossellini's breuk met het neo-realisme eigenlijk al wordt aangekondigd.