La Méridienne

Een aanbiddelijk provinciestadje, fraai gefilmd door Emmanuel Machuet. Marthe en Marie wonen bij Fran[KA10]cois, filmoperateur in de enige bioscoop ter plaatse en dus vaak vrij. Hij is een charmant, verleidelijk wezen, zo vrij als een vlinder en zit vergeefs achter alle vrouwen aan die hij tijdens zijn omzwervingen tegenkomt. Marie laat hem ondertussen volgen door een detective, niet omdat ze jaloers, o nee, maar om zich te vermaken met het lezen van diens zogenaamd psychologische rapporten. Een goede afloop maakt een einde aan deze goed te volgen vertelling die zich voor een belangrijk deel in een gerieflijk huis (erg fraaie decors van Yanko Hodjis) afspeelt. Doet op z'n minst aan een bittere Eric Rohmer denken, want de tegelijk verfijnde, goed passende en ironische stijl steunt op een hecht scenario terwijl de scènes uitzonderlijk vloeiend in elkaar overlopen.