L'Oro di Napoli

Dit vierluik met Napolitaanse volkshumor kwam als een verrassing voor wie De Sica alleen als neo-realistisch regisseur kende, maar zowel als vooroorlogse acteur als in zijn eerste eigen films tijdens de oorlog was het genre hem zeer vertrouwd. (Na 1960 zou zijn aanpak ontaarden in clichématige export- folklore). De producenten coupeerden voor de première twee ernstiger episodes, maar het deel met Mangano als uitgehuwelijkte prostituée heeft niet alleen komische maar ook gevoelige, rake momenten. De rol van Loren als de alom begeerde vrouw van een pizzabakker was de eerste waarin ze echt de aandacht trok.