Paradiso

Jean (Sauvegrain), een werkende jongere zoekt, tijdens een weekend vergeefs ontsnapping aan de troosteloosheid - ook van het ouderlijk huis - en vindt tenslotte enige warmte in de armen van een ook eenzame, onooglijke toiletjuffrouw. Deze debuutfilm lijkt een Franse echo zeventien jaar later van de Britse film SATURDAY NIGHT AND SUNDAY MORNING (1960) van Karel Reisz, waarbij zelfs het rebels vuur is gesmoord bij de jonge held die door Sauvegrain in alle geslotenheid zeer genuanceerd wordt geacteerd. Authentieke en sobere situatieschetsen waarvan de triestheid niet is aangedikt. De werkelijkheid is zelfs grauwer: het jongerencentrum waar de hoofdpersoon verstrooiing zoekt moest met opnamen in de Amsterdamse Melkweg worden gesuggereerd, want zelfs dat was er in Lille niet. Het scenario is van regisseur Bricout. Het camerawerk is van Philippe Rousselot. Eastmancolor, Mono.