Paradis pour tous

Sinds zijn eerste lange speelfilm, LA VIE [KA2]A L`ENVERS (1963), houdt Jessua zich uitsluitend bezig met de angst van het individu in onze westerse, concentratiekamp-achtige wereld. Een angst die vaak in waanzin uitmondt. Deze keer schenkt hij opnieuw inhoud aan zijn moralistische ideeën. Dankzij een medische behandeling zijn depressieve mensen te genezen maar tegelijkertijd gedragen ze zich opeens 'overaangepast'. Iemand die deze behandeling heeft ondergaan, vertelt dit alles in de vorm van memoires. Het komt allemaal wat te overtuigd over en door het steeds maar weer herkauwen van hetzelfde thema heeft Jessua nauwelijks nog iets nieuws te melden, ook al ontbreekt het zijn films niet aan kwaliteit.