La strada

Een simpel meisje is verkocht aan een krachtpatser die als boeienkoning langs de jaarmarkten trekt en hecht zich aan hem, ondanks zijn brute behandeling. De ontmoeting met een opgewekte koorddanser leidt tot zelfmoord. Fellini's beroemdste film uit de de periode 1950-1960 valt bij herzien niet mee: Quinn en Masina hebben sindsdien te vaak verwante personages gespeeld, waardoor hun rollen doorzichtig en voorspelbaar worden; de overbekendheid van Rota's muzikale hoofdthema werkt afleidend. Bovendien komt het sentiment nu wel erg aangedikt over, evenals religieuze elementen met een jonge non in geïdealiseerde kloosterscènes. Scenario van Fellini, Ennio Flaiano en Tullio Pinelli. Camerawerk van Otello Martelli.