Lo Straniero

Een Fransman in Algiers in de jaren dertig woont zonder emotie de begrafenis van zijn moeder bij, begint een relatie met een secretaresse, helpt zijn buurman bij problemen met een Arabische vriendin en doodt de broer van dat meisje zonder motief en zonder duidelijke provocatie. Tijdens de rechtzaak worden onverdraagzaamheid en gevoelloosheid tegen hem aangevoerd en hij wordt ter dood veroordeeld. De zorgvuldige tijdsreconstructie en het voelbaar maken van de afstompende hitte nemen niet weg, dat Visconti de sfeer en de filosofie van Albert Camus' roman nergens weet te treffen, wat nog geaccentueerd wordt door letterlijke citaten in dialoog en gedachtencommentaar die los blijven staan van de beelden. Niettemin opmerkelijk spel.