Le temps du ghetto

1939: de Duitsers bezetten Warschau en verdelen de stad in drie gedeelten: een Duitse, een Poolse en een joodse sector. Zeshonderdduizend joden worden in een getto ondergebracht dat ze niet meer mogen verlaten. Wij zijn getuige van hun langzame doodsstrijd: ondervoeding, tyfus, deportaties en wreedheden, totdat het getto in 1943 met dynamiet en vlammenwerpers met de grond gelijk gemaakt wordt. Dit alles heeft tot resultaat dat er maar vijfduizend overlevenden zijn, waarvan er hier enkele aan het woord worden gelaten om aan dit afschuwelijke verhaal een dimensie toe te voegen. Verschrikkelijke contrasten en een zeer grimmige montage. Een klassieker van hetzelfde kaliber als NUIT ET BROUILLARD en MEIN KAMPF. Deze eerste speelfilm van regisseur Rossif (1922-1990) is misschien wel zijn beste.