That Summer of White Roses

De absurditeit van WO II wordt traag en tragisch uitgebeeld met Conti als weinig heldhaftige badmeester in een dorpje in voormalig Joegoslavi[KA3]e, die verplicht wordt te trouwen met George, een voor de nazi`s gevluchte weduwe. Steiger is een partizanenleider met een speciale opdracht. Eenvoudig, eerlijk verhaaltje, overlopend van de goede bedoelingen, maar weinig overtuigend. De bijrollen zijn slecht gesynchroniseerd, Conti en Steiger passen niet bij hun rol. George co-produceerde de film en schreef er warempel ook nog het muzikale thema voor. Evenwel op het filmfestival van Tokio (1989) bekroond met de Grote Prijs. Gebaseerd op een roman van Borislav Peki[KA1]c.