Le dernier mot

In 1989 ontvlucht Schell de DDR met de grote stroom vluchtelingen, die via Hongarije het Westen bereiken. Ze wil naar Parijs, waar ze vijftien jaar geleden haar dochter heen wist te krijgen. Het weerzien met de jonge vrouw, de veelbelovende kunstenares Relin, is aanvankelijk een teleurstelling omdat de verwijdering te groot is geworden. Geleidelijk weet Schell het ijs te breken: ze schept een vriendelijke band met Relins vriend, de twintig jaar oudere architect Weber en er ontstaat vervolgens een toenadering tussen moeder en dochter. Als Aumont, die Relin als kind uit de DDR smokkelde, op de proppen komt, raakt de stemming verbitterd en blijken er diepe verwijten te zijn, die zoals later zal blijken op misverstanden berusten. Schell vertrekt naar Oost-Berlijn om zich voor de jonge democratie die door de vallende muur opkomt, te gaan inzetten. Als Relin de waarheid hoort over Aumont en haar moeder, krijgt zij spijt en vertrekt spoorslags naar Berlijn. Overtuigend en onderhoudend drama. Mooi spel van Schell. Scenario van Christine Miller en gefotografeerd door Richard Andry.