Idioterne

Tweede DOGMA 95 film. 'Wat hebben we aan een maatschappij waarin iedereen rijker en rijker wordt, en niet gelukkiger?' Stoffer vraagt het zich hardop af en heeft om zich heen een groep hoog opgeleide jongelingen verzameld die wel wat zien in zijn subversieve manier om anderen wakker te schudden. De jongelui doen of ze zwakzinnig zijn en leggen zo heel wat hypocrisie en angst bloot bij onwetende mensen in restaurants en zwembaden. Maar bij de acteur-idioten zelf komt ook veel onzaligs los. Regisseur Von Trier, een van de oprichters van de Dogma-groep, houdt zich streng aan de kaalheidswetten van Dogma. In Idioterne past dat goed bij de inhoud. De spastisch bewegende camera, de natuurlijke belichting van kwijlende gezichten; zelfs een microfoonhengel die steeds in beeld komt stoort niet in het verhaal over idioten die doen alsof ze verstandelijk gehandicapt zijn. Von Trier refereert in zoverre aan Dostojevski's 'Idioot', dat ook hij de vraag stelt wie idioot is en vooral: wie eigenlijk niet. Idioterne ging als komedie de wereld over, maar Von Trier zorgt er wel weer voor dat onbekommerd lachen er niet bij is.