Comment j'ai tué mon père

'Vergeet me,' fluistert de 75-jarige Maurice tegen zijn zoon Jean-Luc, 'ik heb je niet gemaakt, je hebt jezelf gemaakt.' In het psychologische vader-zoon drama Comment j'ai tué mon père doet regisseur/scenarist Anne Fontaine (Nettoyage à sec) haar uiterste best om de toeschouwer te overtuigen van het tegendeel. Jean-Luc (Berling) is een succesvolle gerontoloog die bakken met geld verdient met hormoonbehandelingen voor de rijke senioren van Versailles. Uit het niets doemt vader Maurice (Bouquet) op, een charmante maar harteloze oude man die zijn vrouw en kinderen jaren geleden inruilde voor een dokterspraktijk in Afrika. Hij toont geen enkel berouw, een vader is immers 'niet verplicht om van zijn zoon te houden'. Jean-Luc probeert hem op afstand te houden maar is tegelijkertijd gefascineerd door diens kille autonomie. Zijn fascinatie slaat om in afschuw en (zelf)haat als het besef doordringt dat hij niet wezenlijk verschilt van zijn vader. Michel Bouquet kreeg een César voor zijn gelaagde vaderrol.