Les neiges du Kilimandjaro

Vakbondsbaas Michel wordt eerst ontslagen en korte tijd later beroofd, nota bene door een oud-collega die ook ontslagen werd. Guédiguian onderzoekt wat het effect van deze brute actie is op de bijzonder sympathieke Michel, die altijd het goede in de medemens kon én wilde zien. Het is niet de eerste keer dat de linkse filmmaker Guédiguian (1953) zich richt op de sociale onderklasse, maar heel anders dan de gebroeders Dardenne heeft Guédiguian een grenzeloos vertrouwen in zijn medemens. Dat blinde optimisme staat de geloofwaardigheid wel in de weg. Waardoor de impact van Michels moeilijke morele keuzes snel verschrompelt.