À perdre la raison

Psychogram van een in haar moederschap, echtgenoterol en woonsituatie verstikkende jonge vrouw. Murielle woont met haar vijf kleine kinderen en man bij diens ogenschijnlijk altruïstische adoptievader. De welgestelde huisarts bepaalt gaandeweg Murielles leven, dat haar langzaam insluit. Door Lafosses sobere mise-en-scène en de virtuoos vloeiende montage van Sophie Vercruysse glijdt de kijker zelf mee in de verraderlijke geleidelijkheid van een psychose. Dequenne en Arestrup zijn op hun ingetogen briljantst. Gebaseerd op een gruwelijke Nijvelse casus uit 2007.