Artikelen

In het VPRO-televisiedrama De Kroon is de waarheid gemanipuleerd. Wat is echt zo gezegd en wat niet? Scenarioschrijver Ger Beukenkamp en historicus Michiel Baud over de wankele balans tussen fictie en feiten.

Deze week gaat Onze kust in première, een documentaire van Ireen van Ditshuyzen over de Nederlandse kust, de zee en de manier waarop Nederlanders met die zee omgaan. Over de schoonheid van de zee, maar ook het gevaar.

Arbeidersmeisje en rijkeluisdochter worden verliefd in de valleien van West Yorkshire. Paul Pawlikowski is zichtbaar teleurgesteld over de plotbeschrijving van My Summer of Love in de festivalcatalogus. 'Het klinkt zo saai. Zullen mensen wel naar de film komen?'

Het Nederlands Film Festival bestaat 25 jaar. Om dat te vieren zijn vanaf deze week in meer dan twintig filmtheaters 25 weken lang films te zien die een of meerdere Gouden Kalveren wonnen. Wat is eigenlijk de waarde van die Gouden Kalveren, en hoe is het om er één te winnen? Cinema.nl vroeg het drie Kalfwinnende regisseurs: Jean van de Velde, Ben Sombogaart en Eddy Terstall.

VN-generaal Roméo Dallaire keek machteloos toe tijdens de genocide in Rwanda. Onvergeeflijk, vindt hij achteraf. In de documentaire Shake Hands with the Devil keert de generaal, precies tien jaar na de genocide, voor het eerst terug naar het land. 'Dallaire heeft een nieuwe missie: Rwanda te helpen waar en hoe hij maar kan.'

Leontine Borsato (1967) leende haar stem aan een robot in de animatiefilm Robots, die vandaag in 170 zalen in première gaat. Borsato - voorheen 'onze enige echte Leontine' in Rad van Fortuin - speelt een moeder die haar kind door dik en dun steunt. 'Ze dachten: die heeft drie kinderen, dat komt wel goed.'

Na de bioscoophits Notting Hill en Changing Lanes koos de Britse regisseur Roger Michell voor kleinere films. Enduring Love is een complexe thriller over de liefde, die opent met een adembenemend mooi gefilmd luchtballon-ongeluk.

Hij vroeg om een arbeider en kreeg een heel gezin. Als een van de weinige Westerse documentairemakers kreeg Pieter Fleury toestemming om in communistische heilstaat Noord-Korea te filmen. Fleury: 'Je denkt de hele tijd, is dat wat ik zie nu echt of niet.'

Bij de Oscar-uitreiking staan grote belangen op het spel. De 6500 leden van de Oscar Academie genieten dan ook veel prestige. Juryleden Nadia Bronson en Bruce Feldman geven tekst en uitleg.

Waarom wordt de tragikomedie Sideways overladen met prijzen? Regisseur Alexander Payne heeft het antwoord: 'Omdat hij over echte mensen gaat en ons een eerlijk beeld geeft van wie we zijn.'

Jaap van Eyck werkte jaren samen met Eddy Terstall, en Flirt, zijn bioscoopdebuut is gebaseerd op een script van Terstall. Toch mocht Flirt geen Eddy-film worden. Van Eyck: 'Het moest grootster en breder.'

Sébastien Lifshitz' eerste speelfilm was een liefdesgeschiedenis tussen twee jongens, in zijn tweede speelt een transseksueel de hoofdrol. 'Het zijn geen films over homoseksualiteit, maar films met homoseksuelen.'

De film waar het meest voor gewaarschuwd werd op het IFFR was A Hole in my Heart van Lukas Moodysson. De maker van Fucking Amal en Together is volgens veel critici het spoor bijster - de VPRO Gids stelde zelfs de vraag of hij gek geworden was. Moodysson: 'Ik heb er geen probleem mee dat mijn films zich gewelddadig gedragen tegenover het publiek.'

Hij noemt het korte filmklimaat in Nederland 'niet best' en is er voor de kunst en niet voor het entertainment: Erwin Houtenbrink is als programmeur van het festival al ruim 10 jaar verantwoordelijk voor de coördinatie van het korte film programma. De Korte Film Online sprak hem uitgebreid over korte films in het algemeen en de nieuwe TV5 Tiger Cub Awards in het bijzonder.

Een Tiger-kandidaat voor de doorzetters, die van experimentele, moeilijk toegankelijke films houden, is O amigo Dunor van José Eduardo, die is geboren in Brazilië maar nu woont en werkt in Paraguay. De film, die zich afspeelt in de jaren zeventig, gaat deels over mensen die een film maken, en het ruwe materiaal daarvan is ertussen gemonteerd.

Het huis is een grote rotzooi, moeder ligt haar drugsroes uit te slapen op de bank, en de kleine Eugenia, bijna negen jaar, moet voor zichzelf zorgen. Zo begint de Argentijnse deelnemer aan de Tiger Award-competitie, Kept and Dreamless, van Vera Fogwill en Martin Desalvo. Soms triest, soms komisch, geeft de film een genuanceerd beeld van een junkiemoeder met haar kind, plus de buren. Regisseur/actrice Fogwill speelt zelf de moeder in de film.

De schande van een ongehuwde vrouw die zwanger raakt, staat centraal in de Vietnamese Tiger-kandidaat Bride of Silence. En de straf die zij en haar kind ondergaan. Een schitterend ogend, meeslepend verhaal, gemaakt door twee Doans: zus Doan Minh Phuong (1956) en broer Doan Thanh Nghia (1966). Zus voert het woord.

In de Japanse Tiger-kandidaat The Soup, One Morning van Takahashi Izumi zien we de relatie tussen een dromerige man en een zakelijke vrouw vastlopen als zij erachter komt dat hij bij een soort sekte is terechtgekomen. Hij bezoekt zogenoemde 'seminars', maakt een flink deel van het gezamenlijke spaargeld over aan de organisatie, en probeert zijn vriendin tot zijn nieuwe levensfilosofie te bekeren.