Artikelen

Je moet het maar durven: de verfilming van de jeugdserie aller jeugdseries. Regisseur Jean van de Velde (Lek, De kleine blonde dood) stak Floris in een moderner jasje. Fantasierijk moest het worden, 'geen zompig middeleeuws ridderverhaal'.

David Verbeek (24 en toch geen debutant) is een van de regisseurs die met De Nieuwe Lola's de kans kregen filmervaring op te doen. Ontheemding speelt en grote rol in zijn film Yu-lan. 'Dat is iets van mijn generatie.'

Stand van de maan opende gisteren het IDFA. Een film van Leonard Retel Helmrich en een vervolg op zijn prijswinnende documentaire Stand van de zon (2001). Met zijn digicam volgt de regisseur opnieuw de 62-jarige weduwe Rumidjah, die met haar zoon en kleindochter in een volksbuurt van Jakarta woont.

Het digitale netwerk CinemaNet Europe gaat in negen Europese landen artistieke films vertonen. Er komt geen celluloid meer aan te pas. Kees Ryninks: 'Binnenkort zal iedereen, Hollywood incluis, op deze techniek overgaan.'

Actrice Agnès Jaoui was het wachten op rollen beu. Ze werd scenarioschrijver en regisseur. 'Misschien heb ik deze film gemaakt om zanglerares te kunnen spelen.'

Hitler is onderwerp van boeken, documentaires en toneelstukken, maar een Duitse speelfilm liet op zich wachten. Regisseur Oliver Hirschbiegel: 'Mijn eerste reactie toen ik het aanbod kreeg om de film te maken was: dat gaat niet.'

Wie haar films op een rijtje zet, kan er niet direct lijn in ontdekken. De Trip van Teetje was drama, Zus en Zo meer comedy, Moonlight een regelrechte thriller, Mme Jeanette
multiculti, en nu dan een boekverfilming, Verborgen gebreken. Van der Oest: 'Ik wil me niet beperken tot één genre'.

Openingsfilm van het Nederlands Film Festival in Utrecht is Simon van Eddy Terstall. Simon is het eerste deel van een drieluik waarin Terstall wil laten zien 'hoe wij hier in Nederland omgaan met de dood, seksualiteit en de rechtstaat.' Daarna stopt hij met filmen en gaat de politiek in.

Morgan Spurlock at gedurende een maand uitsluitend bij McDonald's. Big Macs als ontbijt, lunch en avondeten. Dit 'McDieet', vastgelegd in zijn documentaire Super Size Me, maakte Spurlock twintig kilo zwaarder en uiteindelijk doodziek. 'Ken je Leaving Las Vegas, waarin die vent zich dood drinkt? Dat idee.'

Bijna was de fraaie film L'Imbalsamatore aan de neus van de Nederlandse filmliefhebber voorbijgegaan. Maar de Gay Summer Tour van distributeur Cinemien bood uitkomst en geeft deze kleine Italiaanse film van regisseur Matteo Garrone alsnog een kans.

Actrice Halina Reijn woont een tijdje in Los Angeles. Ze auditeert wel voor films, maar ze is eigenlijk in Hollywood om op adem te komen. 'Als er niks bijzonders langskomt, ga ik lekker uitgerust weer naar huis.'

Na Heimat 2 bleek regisseur Edgar Reitz genoeg materiaal voor een derde deel te hebben. Geld was veel moeilijker te bij elkaar te brengen.

The Cooler, het speelfilmdebuut van Wayne Kramer, is een enerverend gokkersdrama over het oude Las Vegas. Volgens de maker al vaker gedaan, maar nooit erg dynamisch gefilmd: 'Las Vegas-films zijn vaak zo deprimerend'

Het scenario voor Het zuiden liet zich in de eerste versie als een thriller lezen. Maar regisseur Martin Koolhoven maakte er liever een intense karakterstudie van. 'Ik viel heel erg voor het karakter van Martje. De emotionele reis die ze maakt, ontroert me.'

Van televisie naar bioscoop en weer terug. Voor regisseur Pieter Kuijpers (Van God Los) geen enkel probleem. Hij filmt immers altijd alsof hij een bioscoopfilm draait. 'Elk shot moet iets nieuws vertellen.'

De Japanse filmmaker Naomi Kawase was tijdens IFFR 2004 in Rotterdam om de première van haar film Shara bij te wonen.

Curtiss Clayton verdiende zijn sporen als editor voor onder meer Gus Van Sant, Vincent Gallo en Jonathan Kaplan. Met Rick, een in de smerige zakenwereld van Manhattan gesitueerde update van Verdi's Rigoletto, maakte hij zijn regiedebuut. Bill Pullman speelt de gewetenloze zakenman Rick O'Lette, die iemand inhuurt om zijn baas te vermoorden, en daarmee het kwaad over zichzelf afroept. Rick is momenteel te zien op het IFFR, en zal later dit jaar in de Nederlandse bioscopen gaan draaien.

John Cassavetes' eersteling Shadows (1959) staat te boek als het begin van de onafhankelijke Amerikaanse film. In feite gaat het daarbij om de tweede versie van de film: uit ontevredenheid over het resultaat besloot Cassavetes twee kwart van de film opnieuw te draaien. De oorspronkelijke print verdween spoorloos. Ray Carney, professor aan de Boston University en Cassavetes-deskundige bij uitstek, was er zo'n zeventien jaar naar op zoek. Na heel wat heen en weer gereis, zo'n honderd gesprekken en duizend telefoontjes, brieven en e-mailtjes had hij eindelijk succes. De eerste versie van Shadows beleeft vanavond in Rotterdam haar wereldpremière. Of toch niet?