Artikelen

De nieuwe HBO-serie The Leftovers heeft een christelijk sausje.

Na bijna vijftig films zou je het bijna vergeten, maar Woody Allen is behalve een komisch genie ook een virtuoos stilist.

Seriecolumnist Nick Boers, alias De Comakijker, bezoekt deze zomer de locaties van diverse legendarische tv-series aan de Amerikaanse oostkust. In de eerste aflevering: een tour langs de hotspots uit de sitcom Seinfeld, gepresenteerd door 'de echte Kramer'.

Het beste moment van het rauw-realistische drama La tête haute zit ergens op een derde van de film. We hebben inmiddels kennis mogen maken met de onhandelbare tiener Malony. We hebben gezien hoe hij geen partij is voor zijn liefhebbende, maar te jonge en op het randje van zwakbegaafde moeder. Hoe opgefokt en agressief hij is. En toch weet hij ons nog te verrassen wanneer hij, een zestienjarig ventje van amper 1.65 meter, z'n potige gezinsvoogd te lijf gaat.

Drie jaar geleden zag Magic Mike het licht, een door Steven Soderbergh geregisseerde film over de wederwaardigheden van een stripper. Met als titelheld Channing Tatum, tegenover gladjakker Matthew McConaughey, de mentor van The Cock-Rocking Kings of Tampa. Niet de beste Soderbergh ooit, maar met diens gebruikelijke flair, strakke, vermakelijke stripacts en oog voor de schaduwzijde van 't strippersbestaan een prima te pruimen film.

Poe poe! De veertig-plusmakelaar hoeft de sportschool niet meer in als ze de trappen heeft bestegen naar het appartement van pensionado's Ruth & Alex (Diane Keaton & Morgan Freeman). Die wonen op vijf hoog in Brooklyn, met uitzicht op de beroemde brug. Zelfs het hondje van het stel ziet op tegen de dagelijkse klim. En dus is het na veertig jaar lief en leed tijd om de dierbare plek te verruilen voor iets anders met een lift.

Het komische drama Together (2000) betekende de doorbraak voor Lukas Moodysson. ‘Het is een misverstand dat een waardevol kunstwerk duister zou moeten zijn.'

Oud en eenzaam, tot Alice verschijnt: een zorgrobot die meekijkt naar een voetbalwedstrijd.

Silicon Valley, een comedyserie met klootzakkerige personages waar je toch van gaat houden, neemt de Californische technologiewereld op de hak.

Voor haar film La tête haute dompelde Emmanuelle Bercot zich jaren onder in de wereld van de Kinderbescherming. ‘Ik heb verschrikkelijke dingen gezien in de raadskamers.’

Regisseur Jean-Jacques Annaud was lange tijd persona non grata in China. In 1997 maakte hij de film Seven Years in Tibet, over de Dalai Lama, en die mag daar nog altijd niet worden vertoond.

Chaplin zelf had er waarschijnlijk om moeten lachen, als hij niet dood was geweest. Op 2 maart 1978 stalen twee mannen de kist met zijn lichaam van het Zwitserse kerkhof waar hij begraven lag en eisten losgeld. Chaplin was opnieuw de zwijgende ster.

Op papier oogt het verfrissend genoeg: een verhaal over een scheepsmachiniste (Ariane Labed) op een koopvaardijschip, die verscheurd raakt tussen haar twee levens: aan de wal wacht haar grote liefde (Anders Danielsen Lie), terwijl ze op zee in de ban raakt van een oude vlam (Melvil Poupaud). Niet alleen vanwege de locatie – de compacte kosmos van een vrachtschip op open zee – maar ook vanwege het onconventionele hoofdpersonage.

Meet Me in Venice, de nieuwste film van Eddy Terstall (Simon, Vox Populi), opent met dertiger Liza die een videoboodschap opneemt voor haar zoontje. 'Ik ben op reis geweest met Mauro. Mauro is jouw opa, mijn vader. Ik kende hem niet voor deze week. Mauro is een man die heel veel geschiedenisdingen weet. Prachtig op muziekinstrumenten kan spelen. Het is een vreemde man. Maar ik ben blij dat ik hem ontmoet heb.'

Intussen hebben we het vaker gezien (o.a. in Megamind, Wreck-It Ralph en Maleficent), maar toen Despicable Me (Verschrikkelijke ikke) in 2010 verscheen was het nog tamelijk origineel: een familiefilm waarin niet de held centraal staat, maar de schurk.

Als de zeventienjarige Ayoub (natuurtalent Ayoub El Asri) z'n pakjes melk verruilt voor de energydrink van profcrimineel Kalpa, verwisselt hij tegelijk z'n benenwagen voor diens pimpelpaarse Lamborghini Diablo: het vehikel van de duivel waaraan Ayoub zijn ziel verkoopt.

Het komt geregeld voor: een schrijver die de verfilming van zijn boek nog voor de première met de grond gelijk maakt. Zo ook Peter R. de Vries, die via Twitter zijn teleurstelling uitte over Kidnapping Freddy Heineken, de Engelstalige bewerking van zijn bestseller De ontvoering van Alfred Heineken: 'De makers zijn van het script afgeweken, afspraken zijn genegeerd en er zijn passages geschrapt (…) Heel jammer.'

Misschien is het haar ongenaakbaarheid, of anders gewoon dat klassieke zwarte uniform met het witte schortje. Of het is de setting (de Franse bourgeoisie, eind negentiende eeuw), vol etiquette en onderdrukte passie. Dienstmeisje Célestine (Léa Seydoux) is hoe dan ook onweerstaanbaar voor alle mannen in haar omgeving.