Artikelen

Een krakkemikkig landhuis, een griezelige pop, een labiele vrouw en een demon die bezit van haar probeert te nemen: van zijn originaliteit moet The Conjuring het duidelijk niet hebben.

Hieronder vind je een overzicht van de belangrijkste dvd-releases in de maand september.

Zou de Nederlandse Sophie van der Stap blij zijn met de Duitse verfilming van haar roman over haar gevecht tegen kanker? Vast niet. Want hoe ontroerend Van der Staps verhaal ook is, als film is Meisje met negen pruiken niet serieus te nemen.

Regisseur David Twohy (The Arrival, A Perfect Getaway) en spierbundel Vin Diesel (de Fast and the Furious-films) werken opnieuw samen aan een avontuur van antiheld Riddick. De eerste keer dat ze dat deden leverde dat Pitch Black op, een film die door de sterke regie van Twohy en de inventieve beelden hoog uitsteeg boven wat hij eigenlijk was: een doorsnee 'creature feature'. Na het geflopte vervolg The Chronicles of Riddick keren ze nu terug naar de basis.

Stories We Tell is een autobiografische documentaire van de Canadese regisseuse en actrice Sarah Polley. Een egodocument – die term roept wellicht beelden op van narcistische filmacademie-afstudeerprojecten, maar wees gerust: Polleys verhaal is zonder meer boeiend genoeg om de vorm te rechtvaardigen.

De 21-jarige Rasa Addulahovic, een moslima uit Montenegro, werkt in een fabriek in een gat in het zuiden van Zweden. Aan de lopende band; te midden van een waar vreemdelingenlegioen. Rasa is de snelste van allemaal; ze kan binnen vijf seconden twaalf bakken salade verpakken.

Als een bokser die zich voorbereidt op een gevecht, zo wordt Steve Jobs (1955-2011) geïntroduceerd in de film over zijn leven. Of met nog wat meer fantasie: als de verloren zoon die zich aan de gewone stervelingen openbaart.

jOBS, de biopic over de in 2011 overleden oprichter van Apple, is een flauwe montage van hoogte- en dieptepunten geworden. Vier lessen die uit het falen van jOBS getrokken kunnen worden.

Raar fenomeen, The Walking Dead. In Amerika verbrak de reeks van zender AMC kijkcijferrecords, naar verluidt vooral dankzij vrouwelijke fans. En dat voor een serie waarin het bloed en de ingewanden van het scherm spatten en om de haverklap geliefde personages worden neergeschoten of opgegeten.

Meer dan zeven jaar na de eerste aankondiging, toen nog met Steve Buscemi in de hoofdrol en Peter Cattaneo (The Full Monty) als regisseur, verschijnt We're The Millers dan toch in de bioscoop. De talloze herschrijvingen en personeelswissels hebben de film duidelijk geen goed gedaan.

Als vriendschap alles overwint – zelfs verraad, ruzie over een Milky Way en kannibalisme – waarom dan niet ook het einde der wereld? Dat is zo ongeveer de dragende gedachte achter de nieuwe komedie van het schrijversduo Evan Goldberg en Seth Rogen.

In de opwindende proloog van Alex van Warmerdams Borgman zien we hoe een priester een klopjacht leidt op een handvol tamelijk groezelig uitziende mannen die zich onder de grond in holen verschuilen. Een van hen weet ternauwernood te ontsnappen en belt even later aan bij een luxe villa. Of hij even van hun bad gebruik mag maken.

De day after. De zakjes met Alka-Selzer, vitaminebruis, zakdoekjes en kauwgum staan klaar in de half verlaten perszaal; de meeste vakbroeders liggen nog plat of luisteren naar het panel onder leiding van de grote BBC-baas Alan Yentob over Creative Leadership.

Hij had wat te melden, Kevin Spacey gisteravond. We moeten talent koesteren, zenderbazen moeten ballen tonen en lang leve de huidige Golden Age van televisie – dat is in een notendop de strekking van zijn bevlogen MacTaggart Lecture, waar de festivalgangers massaal voor uitliepen.

Ilse van der Velden houdt een blog bij over haar bezoek aan het Edinburgh International TV Festival. Onder de genodigde gasten: House of Cards-ster Kevin Spacey en Breaking Bad-bedenker Vince Gilligan.

Hij komt wat traag op gang, maar als de kop er af is houdt deze ‘home invasion slasher’ niet meer op met bloeden en bijlen zwaaien. Lekker knullig soms (lijken die doorgaan met ademen), maar dankzij de humor lukt het regisseur Adam Wingard om een toch wat beperkt genre – psychopaten vallen ongevraagd een huis binnen – een kickstart te geven.

Mannen en hun piemel, een vruchtbare combinatie voor drama en komedie. Zo dacht ook Cesc Gay, die met verschillende korte verhaaltjes over het onderwerp een prettige mozaïekfilm maakte. Elk segment draait om een al dan niet toevallige ontmoeting tussen mannen van middelbare leeftijd. Ieder van hen begeeft zich daarbij in een crisis van emotionele impotentie.

Het gevarieerde oeuvre van de Brit Michael Winterbottom omvat onder meer sterke politieke films (The Shock Doctrine, In This World, The Road to Guantanamo), thrillers van wisselende kwaliteit (Code 46, The Killer Inside Me), een niet bijster appetijtelijke erotische film (9 Songs) en een paar geslaagde komedies (24 Hour Party People, The Trip).