Artikelen

In de Texaanse woestijn wordt druk rondgesjouwd met jerrycans nepbloed, terwijl de grond bezaaid ligt met opgezwollen, stoffige lijken. De regisseurs Joel en Ethan Coen hebben het de make-up- en special effects-afdeling niet makkelijk gemaakt bij de verfilming van Cormac McCarthy’s roman No Country for Old Men. ‘ Dit is onze gewelddadigste film tot nu toe,’ vertellen de broertjes met een grijns.

Hij begon als nazistische skinhead en speelde sindsdien vele gewelddadige criminelen en schurken. Voor de verandering is Tim Roth in Funny Games U.S. eens in de slachtofferrol te zien, maar vanaf deze week gelukkig ook weer als bad guy in The Incredible Hulk. In de rubriek Op Scherp een portret van deze Britse acteur, die een van de langste sterfscènes in de filmgeschiedenis achter zijn naam heeft staan. ‘Ik mag nooit aan tortelduifjesgedoe doen.’

Blackwater Fever van Cyrus Frisch is een experimentele road movie met Roeland Fernhout en Ellen ten Damme. De opnamen in Namibië verliepen alles behalve vlekkeloos. Frisch: ‘Ik gedroeg me een beetje als een dictator op de set.’

Het had niet veel gescheeld of de producenten hadden hem ontslagen. Sterker nog, aanvankelijk wilde de jonge Coppola de film niet eens maken. Hoe het verhaal geëindigd is behoeft 36 jaar na het verschijnen van het eerste deel uit The Godfather-trilogie geen uitleg meer.

George Clooney’s derde film als regisseur is een vrolijke ode aan de screwball comedy uit de jaren ’30 en ’40. Knap gedaan, al stelt Clooney het genre misschien wat pretentielozer voor dan het oorspronkelijk was.

Gouden Beer-winnaar Tropa de elite is controversieel en polariserend. José Padilha toont de moord- en martelpraktijken van de Braziliaanse elite-eenheid BOPE.

Van 8 mei tot en met 5 juni zendt de publieke omroep op Nederland 3 een nieuwe reeks van zes telefilms uit. Allemaal gebasseerd op ware gebeurtenissen. Van de Baarnse moordzaak (Bloedbroeders) tot de Molukse treinkaping (Wijster).

Pas op zijn 32ste ziet hij voor het eerst een film. Zestien jaar later heeft de Zuid-Koreaanse regisseur Kim Ki-duk veertien producties achter zijn naam staan. Vorig jaar werd zijn drama Breath genomineerd voor een Gouden Palm op het festival van Cannes. Deze film, over een huisvrouw die wraak neemt op haar man door een relatie te beginnen met een ter dood veroordeelde gevangene, is vanaf donderdag in de bioscoop te zien. In de rubriek Op Scherp een portret van deze marinier die zichzelf leerde regisseren. ‘Ik geloof dat ik nog steeds een beetje amateuristisch ben.’

‘Een handtekening? Je hoort op je werk te zijn!’ roept Will Smith lachend naar de overkant van Fifth Avenue in New York, waar hele drommen mensen staan te kijken naar de opnames van I Am Legend.

Elf jaar nadat hij de Gouden Palm voor zijn rol in She’s So Lovely ontving, treedt Sean Penn dit jaar zelf aan als juryvoorzitter op het filmfestival van Cannes. Ook als regisseur zit Penn niet stil. Binnenkort draait zijn vierde film in de Nederlandse bioscopen. In Into the Wild vertrekt een rijkeluiszoon naar Canada om daar in de wildernis te leven. In Op Scherp een portret van deze temperamentvolle acteur en regisseur. ‘Als teveel mensen je leuk vinden doe je iets verkeerd.’

Het ligt voor de hand om op La graine et le mulet het etiket ‘migrantenfilm’ te plakken, maar de nadruk in de film ligt op familie en familiebanden.

Na een korte pauze waarin hij samen met acteur Charley Boorman in drie maanden op een motorfiets van Schotland naar Zuid-Afrika toerde, vond Ewan McGregor het ‘wel weer tijd om aan de slag te gaan.’ In de nieuwste Woody Allen-film, Cassandra’s Dream, is hij te zien als wanhopig ambitieuze zakenman, en broer van Colin Farrell. In Op Scherp een portret van deze Schotse acteur die groot werd als heroïneverslaafde.

AFFF-directeur Phil van Tongeren en programmeurs Jan Doense, Barend de Voogd en Roel haanen houden voor Cinema.nl dagelijks een weblog bij.

Zelfs na zijn grootse, veelgeprezen optreden als dictator Idi Amin ziet Forest Whitaker zichzelf nog steeds als ‘werkmier.’ Nog altijd is de acteur op zoek naar rollen die bijdragen aan zijn persoonlijke groei. In Op Scherp een portret van deze acteur.

Zijn ouders hadden hem graag als priester gezien, maar de Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl zocht zijn heil in de cinema. Jarenlang maakte hij zwartgallige documentaires waarin hij zijn sombere kijk op de mensheid liet zien. In 2001 maakte hij zijn speelfilmdebuut met het grimmige Hundstage. Ook in zijn tweede film, Import/Export, schotelt hij de kijker weer een flinke portie ellende voor, maar altijd met de nodige dosis zwarte humor. In de rubriek Op Scherp een portret van deze regisseur.

Hoewel Jack Nicholson zich steeds meer bewust wordt van zijn leeftijd - ‘Met mijn zonnebril op ben ik Jack Nicholson. Zonder ben ik dik en zeventig’ - gaat hij niet achter de geraniums zitten. Vanaf donderdag draait de komedie The Bucket List in de bioscoop, met Nicholson en Morgan Freeman in de rol van twee terminale patiënten. Samen besluiten ze om voor hun dood alles te doen wat ze altijd al hadden willen doen.