Artikelen

De tien belangrijkste categorieën hebben we voor u uitgelicht. De overige prijswinnaars vindt u onderaan de pagina.

Leonard Retel Helmrich, wiens moeder Javaans is, heeft lange tijd zijn Indonesische wortels genegeerd, maar nu is er met De stand van de zon een interessante documentaire uit die wortels opgebloeid. Hij zat er met de camera bovenop toen in 1998 een einde kwam aan het bewind van president Soeharto, een historische gebeurtenis die hij heeft ingebed in het verhaal van een moeder en haar twee zoons.

Een tijdloos meesterwerk wordt vrijwel volmaakt weergegeven in beeld en geluid. Wie de gedwongen onderbreking halverwege de film voor lief neemt, kan nu de oude videokopie zonder aarzeling de deur uitgooien.

Hier ziet u de zes films met de meeste Oscar-nominaties. Onder elk plaatje staan de categorieën waarin de nominaties vallen. Opvallend zijn de hoge score van de niet-Engelstalige film Amélie. En natuurlijk het feit dat The Lord of the Rings maar liefst dertien keer in de prijzen zou kunnen vallen.

Ghost World heet de film die regisseur/scenarioschrijver Terry Zwigoff baseerde op het gelijknamige stripverhaal van Daniel Clowes, een van de spraakmakende Amerikaanse tekenaars van dit moment. Een film over twee 18-jarige meisjes, Enid en Rebecca, die het consumentisme in de States op de korrel nemen.

Baran is een oprechte maar wat kinderlijke film over Afghaanse vluchtelingen in Iran.

Manic biedt een realistisch, a-sentimenteel portret van een agressieve jongen.

Kunnen ze in Japan nu werkelijk niks anders aanrichten dan slachtpartijen als Ichi the Killer (Miike) en Suicide Club (Sion)? Na tien dagen Rotterdam zou je haast denken van niet. Gelukkig draaien er ook juweeltjes als Waterboys, een heuse feel good movie vol rake humor en homo-erotische waterballetten.

De best gewaardeerde documentaire in Rotterdam gaat notabene over het fenomeen scratchen. Het is de verdienste van regisseur Doug Pray dat zowel leek als doorgewinterde fan er veel plezier aan kunnen beleven.

De oude bard weet nog altijd jonge filmmakers te verleiden. De Singaporese regisseur CheeK nam Shakespeare's Romeo en Julia als basis voor een vermakelijke komedie over verboden liefde, familievetes en kippenrijst.

Ze was bezeten van ritme en beweging. En door een Haïtiaanse voodoo-geest. Ze was ook een van de belangrijkste experimentele filmmakers uit de jaren veertig en vijftig: Maya Deren. De Oostenrijkse Martina Kudlácek probeerde het enigma Deren te verklaren.

Een van de beste Hollywood-films van het afgelopen jaar was Ghost World van Crumb-regisseur Terry Zwigoff. Samen met cult-striptekenaar Daniel Clowes, op wiens 'graphic novel' de film gebaseerd is, kreeg hij - o, sublieme ironie - het voorelkaar dat Hollywood meebetaalde aan een film tégen het Amerikaanse consumentisme.

Bloed, rondvliegend sperma en kannibalisme. Nee, geen nieuwe film van Takashi Miike, maar de eerste horrorfilm van Claire Denis. Helaas, weinig horror, maar veel pretentie.

Een film met nauwelijks dialogen, geen plot en geen noemenswaardige actie. En toch boeiend. Het is de Argentijn Lisandro Alonso gelukt in La Libertad: 73 minuten uit het leven van een jonge houthakker.

De Joegoslavische cineast Goran Markovic maakte naam met politiek getinte drama's. Met de semoi-documentaire Serbie année zéro houdt hij zichzelf een spiegel voor.