Artikelen

Zonder dubbele bodem registreert François Ozon in Sous le Sable de vertwijfeling van een vrouw die haar man verloor. Hij wordt daarbij geholpen door een overrompelende Charlotte Rampling in de hoofdrol.

Film was een spektakel van illusies. Maar inmiddels is de grens tussen kunst en vermaak of die tussen film en kunst niet meer scherp te stellen. Film? Een totaalervaring, een multi-mediaspektakel, of hup: op het web ermee. Niks afgesloten donkere ruimtes met een doek aan de muur. De filmkijker kijkt op plekken waar hij elk moment kan weglopen.

De scheiding van je ouders tot kunst verheffen en je moeder een hoofdrol in de performance geven. Daarmee won Cees Krijnen de Prix de Rome. Maar wat vindt zijn vader ervan? (En diens nieuwe vrouw...)

Sandra leeft met man en kind in een piepklein huisje in Berlijn. Niet interessant genoeg voor een documentaire? Wel als de man een Tibetaanse monnik is die zijn geloften heeft gebroken om bij zijn geliefde Berlinerin te zijn.

Wie de filmtitel The Natural History of the Chicken in het IDFA-programmaboekje onder ogen krijgt, weet al meteen dat hij niet een serieuze natuur-historische verhandeling over de kip hoeft te verwachten. Maar wie zou er nou een grappige film over kippen willen maken?

Vandaag wordt in een ingelaste screening de documentaire Otpor: The Making of the Revolution vertoond. Daaruit blijkt hoeveel de jongerenorganisatie Otpor heeft bijgedragen aan de val van de Servische machthebber Slobodan Milosevic.

Genomineerd in de categorie beste video documentaire is het dramatische verhaal van Binjamin Wilkomirski, auteur van een bestseller over zijn kampervaringen. Hij wordt van leugens verdacht.

Twee ontmoetingen met primitieve stammen hebben het leven van antropoloog Tobias Schneebaum blijvend beïnvloed: die met kannibalen in Peru in 1955, en met de Asmat in Nieuw-Guinea in 1979. Halverwege de jaren negentig werd hij door broer en zus Shapiro gevraagd of hij ze alletwee nog eens wilde bezoeken.

In 1996 legde de 21-jarige Ricardo Lopez zijn eigen zelfmoord vast. De Deense filmmaker Sami Martin Saïf vroeg de video op en kreeg 18 uur materiaal. Hij bracht het terug tot 70 minuten en noemde het eenvoudigweg: The Video Diary of Ricardo Lopez.

Het leven in de joodse nederzetting Ajjur in Israël wordt gedomineerd door twee families. De Palestijnse documentairemaker Nizar Hassan probeerde de belangrijkste leden van de families voor de camera te krijgen, maar dat bleek niet eenvoudig.

Vol idealisme vertrok de Deense communist Arne Munch-Petersen halverwege jaren dertig naar Stalins Sovjet-Unie. Na juli 1937 werd er niets meer van hem vernomen. In 1998 - na het opengaan van de KGB-archieven - vertrekt een Deens filmteam naar Rusland om te achterhalen wat er met hem is gebeurd.

Het Stardust IDFA-journaal sprokkelde meningen bij de uitloop van de vertoning van Varda's film. In de on-line catalogus van het IDFA vonden we een volmaakt stukje tekst.

In de Noord-Indiase miljoenenstad Djaipur lopen de dieren vrij over straat. Een Zwitserse echtpaar legde ze vast voor de documentaire La Cité Animale en voorzag de fraaie beelden van een hinderlijke voice over.

The Charcoal People is een sterk staaltje milieu-educatie en een aangrijpend portret van uitbuiting en kapitalisme tegelijk.

Ron Mann maakte een fraai geillustreerde documentaire over de geschiedenis van marihuana in de VS. De torenhoge domheid van de de verschillende Amerikaanse regeringen zou lachwekkend zijn, als er maar niet zoveel onschuldige potheads de dupe van waren geworden.

De première van Desi vrijdagavond was een tumultueuze gebeurtenis. Gejoel, gesis om stilte, speeches, een heuse kloppartij en een oververhit feestje na afloop: dit zal de van de opwinding en spanning uitgeputte Maria Ramos niet licht vergeten.

In 1992/1993 volgde de Oostenrijker Helmut Grasser het extreemrechtse FPÖ tijdens de verkiezingscampagne. Het leverde de intrigerende en onthullende film Die Wahlkämpfer op. Door de recente regeringsdeelname van de FPÖ werd die film uit de kast gehaald en afgestoft. Resultaat: Die Wahlkämpfer: Neuer Version 2000.

Sinds zijn aantreden in 1993 is New York er ontegenzeglijk veiliger op geworden. Maar is de stad van burgemeester Rudolph 'Rudy' Giuliani daarmee ook leefbaarder geworden? In de documentaire Rudyland wordt dat laatste krachtig ontkend.