De beste films van Venetië 2023 (volgens Gerhard Busch)

Heb je als festival net de naam gevestigd als opstapje naar de Oscars, zodat alle grote Hollywoodfilms bij jou in première willen gaan, en dan staken de acteurs. Oké, de schrijvers ook, en al veel langer, maar een festival heeft sterren nodig. Want sterren zorgen voor aandacht buiten de eigen bubbel. In journaals en online, wanneer er – zoals bij het feministische Don’t Worry Darling vorig jaar – politieke punten te scoren zijn voor mensen die eigenlijk helemaal niets met cinema hebben.

Geen sterren dus, maar de grote titels die al voor de acteursstaking beloofd waren kwamen wel. Zoals Bradley Cooper’s Leonard Bernstein-biopic Maestro, Sofia Coppola’s Priscilla, en David Fincher’s The Killer. Elk op hun eigen manier interessante films, maar niet goed genoeg om op mijn Top 3 lijstje van Venetië terecht te komen. Welke wel? In willekeurige volgorde:

Hit Man (Richard Linklater)

© Venice Film Festival/Biennale Cinema 2023

De nieuwe film van Richard Linklater (Rick voor vrienden en journalisten) heet Hit Man en is een hilarische film over Gary, een beetje timide filosofieprofessor die bijbeunt als undercoveragent voor de politie. Gary doet net alsof hij een huurmoordenaar is en zorgt zo dat alle potentiële klanten worden opgepakt door de politie. Allen min eentje, want Gary wordt verliefd op de mooie Madison, en weet haar ervan te overtuigen dat ze moet afzien van de moord op haar bezitterige eega. Maanden later zien de twee elkaar weer en dan begint deze onweerstaanbare mix van film noir, misdaaddrama en romkom pas echt op gang te komen. Hoofdrolspeler Glenn Powell zou in Venetië zomaar de prijs voor de beste acteur kunnen winnen. En die nog verdienen ook. Maar Hit Man is een komedie, en komedies krijgen zelden prijzen.

Het is nog niet bekend wanneer Hit Man in Nederland te zien zal zijn

Poor Things (Yorgos Lanthimos)

© 20th Century Studios/Filmdepot

Niet helemaal in willekeurige volgorde want dit is zonder meer de film die de meeste indruk op mij maakte in Venetië. Maar dan wel zoveel indrukken dat ik nog steeds bezig ben ze te verwerken. Poor Things is de nieuwe film van de Griekse grootmeester Yorgos Lanthimos (Dogtooth, The Favourite) en vertelt het verhaal van Bella Baxter. Zij is de geadopteerde dochter van een soort Frankenstein-achtige dokter, en lijkt aanvankelijk niet helemaal goed bij haar hoofd. Totdat duidelijk wordt dat Bella’s brein ver achterloopt bij haar lichaam, en dat ze dat in sneltreinvaart aan het inhalen is. Intellectueel intrigerend, visueel overweldigend, droogkomisch (zoals elke film van Lanthimos) en met een magistrale hoofdrol van Emma Stone als de eigenzinnige Bella. Doet Venetië zijn naam als Oscar-opstapje toch weer eer aan, want als Poor Things geen handvol nominaties krijgt, weet ik het ook niet meer.

Poor Things draait vanaf 8 februari 2024 in de Nederlandse bioscopen

Evil Does Not Exist (Ryûsuke Hamaguchi)

© Venice Film Festival/Biennale Cinema 2023

De nieuwe film van de Japanse Oscarwinnaar Ryûsuke Hamaguchi (Drive My Car) is een prachtige, contemplatieve film over de moeilijke zoektocht naar balans. Een grotestadsfirma komt met wilde plannen naar een dorpje op het platteland, en probeert daar de bevolking met mooie praatjes voor zich te winnen. Dat blijkt nog een hele opgave, want met name de kalme, maar onverzettelijke Takumi is niet overtuigd. Wat volgt is een onvoorspelbaar en uiteindelijk hartverscheurend drama. Met prachtige muziek van componist Eiko Ishibashi, die op Hamaguchi was afgestapt met de vraag of hij beelden kon maken bij haar muziek. Die stemde toe, bedacht vervolgens een heel verhaal, waar hij zo tevreden over was dat hij de beelden niet alleen aan Ishibashi gaf, maar uiteindelijk ook verwerkte tot het intrigerende Evil Does Not Exist.

Het is nog niet bekend wanneer Evil Does Not Exist in Nederland te zien zal zijn