Get Jiro is een intrigerende animatieserie naar het dystopische verhaal van Anthony Bourdain
Get Jiro is te zien op HBO Max
Een dystopische toekomst waarin het recht van de sterksten geldt. En wie zijn die sterksten dan? Chefkoks. De op een graphic novel van kok en culinair schrijver Anthony Bourdain gebaseerde animatieserie Get Jiro koppelt restaurantdrama aan vechtscènes.
Mensen die van brunch houden, vegans, vleeseters en sushiliefhebbers die hun nigiri in sojasaus dopen – ze moeten het allemaal ontgelden in Get Jiro, een nieuwe animatieserie gebaseerd op de graphic novel van de in 2018 overleden kok Anthony Bourdain en schrijver Joel Rose. Get Jiro speelt in een toekomst waar de wereldeconomie is ingestort, en niets nog echt waarde heeft omdat alles toch virtueel verkrijgbaar is. Alles, behalve één ding: eten. Vandaar dat de nieuwe absolute machthebbers de mensen zijn die de maaltijden bereiden. De chefkoks. Nu klinkt dat misschien beter dan de techbazen en oligarchen die in ons heden de touwtjes in handen hebben, ware het niet dat macht ook in deze toekomst corrumpeert.
Vandaar dat de twee invloedrijkste koks van Los Angeles als een soort maffiabazen de stad in een ijzeren greep houden en een bloederige strijd met elkaar voeren om de macht. De een is Bob (Titus Welliver) de chef van het populairste restaurant van LA, zijn concurrent is Rose (Alison Pill) een vegankok die ervan droomt een verticale boerderij in een van de skyscrapers te openen. Hun strijd leidt regelmatig tot knallende confrontaties midden op straat, waarbij zijn hulpjes allemaal smetteloos witte koksbuizen dragen terwijl ze de tegenstanders met automatische geweren neermaaien en haar aanhangers (getatoeëerd, katoenen kleding) misschien tegen dierenleed zijn maar er niet voor terugdeinzen om vleeseters te doden.
Los Angeles is dus een behoorlijk gewelddadige plek, en het leven in de buitenste ring van de stad, ver van het met hoge muren afgesloten centrum, is al helemaal levensgevaarlijk. En juist daar opent op een dag de Japanse kok Jiro (Brian Tee) zijn sushirestaurant. Hoe serieus deze Jiro zijn eten neemt, blijkt direct wanneer hij met zijn koksmes het hoofd van een klant afhakt die tegen de instructies in sojasaus gebruikt. Iets waarvoor de sushichef overigens niet wordt opgepakt, want in de buitenste ring gelden geen regels, behalve dat een kok altijd gelijk heeft. Jiro’s passie en kookkunst trekken snel de aandacht van Bob en Rose die hem alle twee voor hun karretje proberen te spannen. Maar omdat macht niet alleen corrumpeert, maar ook kortzichtig maakt, hebben ze alle twee niet door dat de Japanner met een eigen missie naar Los Angeles is gekomen.
Get Jiro schetst een grauw, intrigerend en tegelijkertijd niet eens zo vergezocht toekomstbeeld waarin zoiets authentieks als voedsel enkel dient voor commercie en macht. Maar wat vooral blijft hangen is het brute geweld. De serie voelt als een mix van The Bear en het computerspel Grand Theft Auto. Want al doen sommige scènes, waaronder de bereiding van het eten, denken aan de serie over het restaurant in Chicago, die momenten eindigen meestal met een keukenrasp die op gruwelijk wijze een wang openhaalt. Kleine waarschuwing vooraf: kijk deze serie niet tijdens het eten. En luister altijd naar de sushichef.
