Recensies: Con el viento, So Long, My Son &amp; La promesse de l’aube

Als haar vader overlijdt keert danseres Monica vanuit Buenos Aires terug naar de boerderij waar ze opgroeide. Daar hervindt ze niet alleen zichzelf, maar ook haar band met de natuur en met haar familie.

'Beelden waaruit een stille natuurkracht spreekt'

'Volledig geloofwaardige metamorfose'

'Dansfilm waarin bijna niet wordt gedanst'

So Long, My Son (Wang Xiaoshuai)

Gedurende drie decennia worden twee getrouwde koppels gevolgd, die zich steeds weer aanpassen aan de sociale en economische veranderingen in China. Na het verlies van een kind in een tragisch ongeluk scheiden hun wegen.

'Fraai melodrama over arbeidersgezin'

'Wang creëert een grote emotionele resonantie'

'Onthult de langdurige effecten van de eenkindpolitiek'

La promesse de l’aube (Eric Barbier)

Portret van schrijver Romain Gary: hij groeide op in Polen, spendeerde zijn pubertijd in Nice, studeerde in Parijs en trainde tot piloot tijdens WOII. Hij leefde een leven vol passie en mysterie en groeide uiteindelijk uit tot een van Frankrijks grootste auteurs.

'Een licht melodramatische raamvertelling'

'Voorspelbaar drama'

'Grootse daden als plaatjesboek'

'Onregelmatig maar vermakelijk'

Fast & Furious: Hobbs & Shaw (David Leitch)

DSS-agent Luke Hobbs en ex-schurk Deckard Shaw bundelen de krachten om een levensgevaarlijk virus te stoppen. Ook al hebben ze een bloedhekel aan elkaar. Eerste stand-alone film van de Fast & Furious franchise.

'Spervuur aan humoristische beledigingen, Idris Elba als bovenmenselijke slechterik'

'Verrassend vermakelijk'

'Hersenloos vermaak'

The Guardian

'Surrealistische gekkigheid'

Rolling Stone

Au bout des doigts (Ludovic Bernard)

Mathieu Malinski is een getalenteerde pianist, maar dit houdt hij voor zijn omgeving geheim. Dat verandert als hij een taakstraf moet uitvoeren in het conservatorium.

'Muzikale coming out van een ruwe jongen'

'Acteurs en oorspronkelijke details redden de film'

'Grootste plezier van deze film zit in het acteerwerk van Wilson en Scott Thomas'

Richard Says Goodbye (Wayne Roberts)

Wanneer professor Richard hoort dat hij terminaal ziek is besluit hij dit niet te delen, maar gaat er wel een knop bij hem om. Zijn keuze om vanaf nu optimaal van zijn leven te gaan genieten leidt tot bizarre maar ook roekeloze situaties.

'De knappe cast maakt de film onderhoudend genoeg'

'Johnny Depp als de olifant in de porseleinkast'

'Depp is leuk om naar te kijken maar nauwelijks overtuigend'

The New York Times:

Invisible Sue (Markus Dietrich)

Sue is gek op superheldenstrips, maar ze had nooit gedacht dat ze zelf superkrachten zou hebben. Na een ongeluk in het laboratorium kan ze zomaar onzichtbaar worden, wat goed van pas komt als haar moeder ontvoerd wordt.

'Spannende actiethriller voor pre-tieners'

'Een vlotte en gepolijste Marvelkloon'

Het Parool:

Ugly Dolls (Kelly Asbury)

In Uglyville wordt gekheid bewonderd, is abnormaal de norm en hangt schoonheid niet enkel van je buitenkant af. Wanneer de Ugly Dolls op zoek gaan naar de echte wereld ontdekken ze echter een compleet andere wereld: PerfectionVille.

'Komt over als een te snel in elkaar geflanste televisiefilm'

'Te comfortabel met zijn eigen middelmatigheid'

IndieWire

'Een imbeciele, met popsterren gevulde animatiemusical'

Juf Roos (Jan-Willem Wit)

Juf Roos is jarig en natuurlijk organiseert ze een gezellig verjaardagsfeestje. Haar buurjongen Gijs versiert met ballonnen de kleurrijke molen waarin ze woont. Maar Gijs gebruikt veel te veel ballonnen en de molen stijgt zomaar op.

'Weinig meer dan routineus aan elkaar geplakte tv-afleveringen'