Recensies: Never Rarely Sometimes Always & Bacurau
De critici over de nieuwste bioscoopfilms (2 juli)
VPRO Cinema selecteert wekelijks de belangrijkste recensies van alle nieuwe bioscoopfilms. Met deze week o.a. een ingetogen sociaal drama, een knotsgek kassucces uit Brazilië en het vervolg op een romantische klassieker.
Never Rarely Sometimes Always (Eliza Hittman)
De zeventienjarige Autumn is ongewenst zwanger. Ze wil het kind laten weghalen, maar dat mag in haar thuisstaat Pennsylvania alleen met toestemming van haar ouders. Omdat ze die niet wil inlichten, reist ze met een nichtje af naar New York, waar de regels soepeler zijn.
'De onbekende hoofdrolspeelsters zijn fantastisch'
'Rake observaties van het tienerleven'
'Weerbarstige, ontroerende kleine film'
'Sociaal-realistisch drama komt keihard binnen'
Bacurau (Juliano Dornelles en Kleber Mendonça Filho)
In de nabije toekomst keert een jonge vrouw terug naar het Braziliaanse gehucht uit haar jeugd, maar daar blijkt van alles loos. Eerst is de weg naar de grote stad afgesloten, daarna de watertoevoer en het telefoonnetwerk. Wie of wat heeft het op de bewoners van het idyllische Bacurau gemunt?
'Geraffineerde mix van drama, pulp en satire'
'Magisch-realistisch spel met metafoor en strakke logica'
'Volstrekt originele sciencefictionwestern'
'Geniale wraakwestern die afrekent met onrecht'
Les plus belles années d'une vie (Claude Lelouch)
Ruim vijftig jaar nadat ze elkaar voor het laatst zagen in de romantische klassieker Un homme et une femme (1966) treffen Jean-Louis en Anne elkaar weer. De tijd is vooral hard geweest voor Jean-Louis, die slecht ter been is en steeds meer vergeet. Maar de tijd met Anne is hij nooit vergeten.
Re-release: Un homme et une femme (Claude Lelouch)
Een autocoureur en een scriptgirl ontmoeten elkaar wanneer ze hun kinderen op kostschool bezoeken. En dat is het begin van een voorzichtig opgebouwde liefdesrelatie tussen twee door het leven getekende mensen. Digitaal gerestaureerd en gelijktijdig uitgebracht met de première van Les plus belles années d’une vie.
Fin de siglo (Lucio Castro)
Veertiger Ocho spot vanaf het balkon van zijn Airbnb-appartement in Barcelona een mooie jongen in een Kiss-T-shirt. Ze blijken elkaar twintig jaar eerder ook al ontmoet te hebben, toen ze beiden nog in de kast zaten. Wat als ze toen voor elkaar hadden gekozen?
'Een lichtvoetig requiem voor niet-geleefde levens'
'Fijnzinnige, rijke en gelaagde film'
'Subtiel script verteld in doordachte stijl'
'Sferische mijmering over intimiteit tussen mannen'
Somebody Up There Likes Me (Mike Figgis)
Regisseur Mike Figgis (Leaving Las Vegas) schetst een intiem portret van de legendarische Rolling Stones-gitarist Ronnie Wood, inmiddels de zeventig ruim gepasseerd.
The Miracle of the Sargasso Sea (Syllas Tzoumerkas)
Twee vrouwen – een rechercheur en een palingkweker – ontdekken een opmerkelijke onderlinge gelijkenis: in deze nietszeggende, doelloze wereld wil geen van de twee gehoorzamen aan de opgedragen regels en wetten.
'Duister Lynchiaans psychodrama'
'Nachtmerrieachtig surrealisme activeert de eigen fantasie'
'Excelleert in het creëren van een verstikkende sfeer'
'Verontrustend en vervreemdend schouwspel'
Force of Nature (Michael Polish)
Wanneer een orkaan Puerto Rico nadert begeleiden agent Cardillo en zijn partner Jess een evacuatie. Als ze een appartementencomplex evacueren stuiten ze per toeval op een gewelddadige kunstroof. Er ontstaat een heftige strijd waardoor oud-agent Ray en zijn dochter Troy niet anders kunnen dan zich erin mengen.
'Saaie, goedkoop gemaakte actiefilm'
'Zelfs een algoritme zou een beter script schrijven'
'Een ellendige stortbui van kwetsende stereotypes'
'Vermakelijk maar nergens geloof- of gedenkwaardig'
The Outpost (Rod Lurie)
In 2009 zijn 53 Amerikaanse soldaten in Afghanistan gestationeerd om de afgelegen buitenpost Keating te verdedigen. Als het Amerikaanse leger besluit om Keating te sluiten, worden de overgebleven soldaten verrast door een gigantische aanval van de vijand.
Interviews en achtergronden
Bacurau: verrassend en bizar kassucces uit Brazilië
Interview met coregisseur Juliano Dornelles over de Braziliaanse genrefilm Bacurau: 'Dat kijkers van buiten Brazilië niet alle verwijzingen snappen is geen probleem.'
Ouder worden is geen straf in Les plus belles années d’une vie
In Les plus belles années d’une vie zien we hoe het vijftig jaar later is met de personages uit de klassieker Un homme et une femme. Volgens regisseur Claude Lelouch is het geen film geworden over de dood, maar over hoop.