Recensies: Nostalgia, Falcon Lake & No Bears
De critici over de nieuwste bioscoopfilms (9 februari)
VPRO Cinema selecteert wekelijks de belangrijkste recensies van de nieuwe films in de bioscoop. Met deze week o.a het melancholische drama Nostalgia, de complexe metafilm No Bears van Jafar Panahi en de nieuwe film van Charlotte Le Bon, Falcon Lake.
Nostalgia (Mario Martone)
Wanneer zakenman Felice na veertig jaar Egypte terugkeert naar zijn geboorteplaats Napels om zijn bejaarde moeder te bezoeken, herontdekt hij de stad gevuld met eigen regels en gewoontes, maar ook vol herinneringen die hem nog steeds achtervolgen.
'Melancholieke drama met intrigerend ambivalent'
'Fraai weemoedige toon'
'Tremendously shot and terrifically acted'
'Een sterke variant op de Italiaanse anti-maffiafilm'
Falcon Lake (Charlotte Le Bon)
Coming-of-age verhaal over ontluikende seksualiteit tijdens een idyllische zomer in een houten huisje in de donkere bossen van Quebec. De dertienjarige Parijse Bastien deelt daar een kamer met de zestienjarige Chloé, die in rondwarende geesten gelooft en geobsedeerd is door de dood. Bastien, die watervrees heeft, raakt door haar betoverd.
'Een sfeervol, eigentijds sprookje'
'Een licht broeierige coming-of-agefilm'
'Een delicate, invoelbare film over seksuele exploratie, toenadering en verraad'
'Op de rand van het onbekende'
No Bears (Jafar Panahi)
In No Bears wisselen twee gedoemde liefdesverhalen elkaar af. Eentje in de film die regisseur Panahi opneemt, en eentje in het dorp waar hij verblijft. De grote gevolgen voor de hoofdrolspelers in beide verhalen dwingen Panahi na te denken over de ethische consequenties van zijn werk als dissident-filmmaker.
'Intelligente, maar complexe metafilm'
'Een van de belangrijkste documenten van onze tijd'
'Speels, maar ook droevig'
'A piercingly self-aware portrait'
Titanic 25th Anniversary (James Cameron)
Megahit over de gedoemde romance tussen een arme jongeman Jack en een rijke jongedame Rose (Kate Winslet), die elkaar leren kennen op de Titanic. James Cameron liet immense sets bouwen en gebruikte daarnaast allerlei nieuwe digitale technieken. Fans zwijmelden vooral weg bij het nogal larmoyante liefdesverhaal. Nu terug in de bioscoop wegens het 25-jarig jubileum.
'Een technisch huzarenstukje van regisseur Cameron'
'Titanic blijft na 25 jaar nog altijd aangrijpend'
'It will leave even the most cynical, heartless swine with a lump in the throat'
A Man Called Otto (Marc Forster)
Otto Anderson (Tom Hanks) is een norse weduwnaar met vastgeroeste gewoonten. Wanneer er een druk jong gezin naast hem komt wonen, krijgt hij te maken met de goedgebekte en hoogzwangere Marisol. Uiteindelijk ontstaat er een wonderlijke vriendschap die Otto’s leven op zijn kop zet. Tweede verfilming van de Zweedse roman Een man die Ove heet.
Magic Mike's Last Dance (Steven Soderbergh)
Nog één keer haalt Magic Mike (Channing Tatum) zijn stripperskills van stal, dit keer op verzoek van de puissant rijke Maxandra Mendoza (Salma Hayek), die door echtscheiding eigenaar is geworden van een klassiek Londens theater. Samen met Mike wil ze het verstofte podium nieuw leven inblazen door er een strip-show op de bühne te brengen.
De Koninklijke Republiek (Carmen Cobos, Kees Ryninks)
In De Koninklijke Republiek krijgt de Spaans-Nederlandse filmmaker Carmen Cobos exclusief toegang tot een groep musici binnen het Koninklijk Concertgebouworkest: de slagwerk- en paukensectie.
The Proof of the Pudding (Patrick Minks, Jaap Veldhoen)
De gelauwerde architect Herman Hertzberger is op 90-jarige leeftijd nog altijd actief. Zijn meest iconische gebouw, ‘Centraal Beheer’ in Apeldoorn uit 1972, wordt getransformeerd van verlaten kantoorgebouw tot een hedendaagse, duurzame plek voor wonen, werken en recreëren. Hertzberger noemt deze transformatie ‘the proof of the pudding’.
Almost Love (Mike Doyle)
Adam en Marklin zijn al vijf jaar samen, maar hun vrienden worstelen bijna allemaal met single zijn. Haley heeft bijna een affaire met haar amper 18-jarige studente. Cammy’s laatste vriendje is een man van midden dertig die dakloos is, genaamd Henry.
Fien & Teun gaan kamperen (Matthias Temmermans)
Als Fien en Teun op de hooizolder een tent vinden, mogen ze van papa en mama kamperen in de natuur. Met volle rugzakken, een picknickmand en flink wat kriebels in hun buik gaan het boertje en boerinnetje op pad.
Meer over bovenstaande films
'In gedweep met het verleden ben ik niet zo geïnteresseerd'
Interview met de Italiaanse regisseur Mario Martone over zijn prachtig melancholieke drama Nostalgia: “Ik hou van ambivalentie. Het leven is toch ook bijna nooit zwart-wit?”
Deze films draaien momenteel ook in de bioscoop
Remy van Heugten over Mascotte: 'Ik heb echt met jongeren van nu te doen'
Mascotte van Remy van Heugten (Gluckauf) gaat over een gezin op drift. De zeventienjarige Jerry doet mee aan illegale gevechten en zijn vijftienjarige zus Emine is een furry. 'We wilden twee jongeren laten zien die elk hun eigen weg kiezen.'
Martin McDonagh en Brendan Gleeson over The Banshees of Inisherin
In het fijn-vileine The Banshees of Inisherin wordt van de ene op de andere dag een jarenlange vriendschap opgezegd. Hoofdrolspeler Brendan Gleeson: “Maar wat is zwaarder: afgewezen worden of weten dat jij degene bent die iemand anders zal moeten afwijzen?”
Interview: Felix van Groeningen en Charlotte Vandermeersch over De acht bergen
De Italiaanse roman De acht bergen van Paolo Cognetti is op prachtige wijze verfilmd. En wel door twee Belgische regisseurs: Felix van Groeningen (The Broken Circle Breakdown) en Charlotte Vandermeersch. VPRO Cinema sprak met het duo tijdens het filmfestival van Cannes.
Hirokazu Kore-eda over Broker: 'Ik heb nog nooit een baby gezien die zo goed in zijn rol bleef'
Interview met de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda over zijn bitterzoete, in Zuid-Korea opgenomen familiedrama Broker, waarin een jonge moeder haar pasgeboren baby in een ‘babybox’ bij een kerk dropt.
Triangle of Sadness: vileine satire over schoonheid als betaalmiddel
Interview met regisseur Ruben Östlund over zijn nieuwe film Triangle of Sadness, waarin we twee fotomodellen/influencers volgend die dankzij hun uiterlijk de bovenste sport van de maatschappelijke ladder hebben bereikt. Östlund: ‘Ik herken wel dingen waar mannelijke modellen mee worstelen.'
Bill Nighy over Living: ‘Ik heb de rol met plezier gespeeld. En dat zeg ik niet vaak’
In het existentiële drama Living speelt Bill Nighy een man die ontdekt dat hij niet bang is voor de dood, maar dat hij altijd bang is geweest voor het leven. VPRO Cinema sprak met de Britse acteur tijdens het filmfestival van Venetië.