Recensies: Triangle of Sadness, Avatar: The Way of Water & Hotel Sinestra
De critici over de nieuwste bioscoopfilms (15 december)
VPRO Cinema selecteert wekelijks de belangrijkste recensies van de nieuwe films in de bioscoop. Met deze week o.a de winnaar van de Gouden Palm, het vervolg op sf-kaskraker Avatar en een amusante familiefilm van eigen bodem.
Triangle of Sadness (Ruben Östlund)
Fotomodellen Carl en Yaya zetten hun uiterlijk en schoonheid herhaaldelijk in als betaalmiddel. Eerst in de modewereld, dan aan boord van een luxe jacht en ten slotte op een onbewoond eiland, waar alle bestaande hiërarchieën zijn verdwenen. In Cannes bekroond met de Gouden Palm.
'Hilarische en fijn-vileine satire'
'Fantastisch georkestreerd onsmakelijk geheel'
'Doldwaze en ongeëvenaarde filmervaring'
'Bafflingly overrated heavy-handed satire'
Avatar: The Way of Water (James Cameron)
In dit vervolg op de sf-kaskraker uit 2009 worden de blauwe helden uit het origineel weer opgejaagd door snode aardbewoners, waarop ze hun toevlucht zoeken bij een vredig watervolk. Regisseur Cameron sleutelde dertien jaar aan dit drie uur durende epos, dat zich grotendeels op en onder water afspeelt.
'Adembenemend én lachwekkend houterig drama'
'Mooier, dieper en overweldigender'
'Meer spektakel én emotie dan het origineel'
'Soggy, twee, trillion-dollar screensaver'
Hotel Sinestra (Michiel ten Horn)
Op skivakantie in Zwitserland ontmoet de elfjarige Ava een aantal leeftijdgenoten die net als zij ruzie hebben met hun ouders. ‘Soms zou ik wel van ze verlost willen zijn.’ Laat er nu net een magische bron in de buurt zijn, die de wens van de kinderen kan laten uitkomen.
Not Knowing (Leyla Yilmaz)
De vooruitzichten voor de intelligente, sportieve en ook nog knappe zeventienjarige waterpolospeler Umut uit Istanbul zijn rooskleurig: hij doet toelatingsexamen voor de universiteit en maakt kans op een studiebeurs in de VS. Totdat teamgenoten hem voor homo uitmaken en buitensluiten.
Re-release: Werckmeister harmóniák (Béla Tarr)
Een onaanzienlijk dorpje wordt bezocht door een rondreizend buitenlands circus. Het hele dorp trekt uit om het mysterieuze verschijnsel en grootste attractie 'De Prins' te aanschouwen. Als blijkt dat deze niet zal verschijnen, slaat de geladen stemming om in een complete opstand.
Yuku en de Himalayabloem (Arnaud Demuynck, Rémi Durin)
Wanneer het einde van oma’s leven nadert, vertrekt Yuku op een muzikale zoektocht naar de eeuwig lichtgevende Himalayabloem, zodat oma die kan meenemen op haar ‘laatste reis’. Winnaar van de Cinekid Leeuw voor beste kinderfilm.
'Bijzonder dankzij warme, rijke grafische stijl'
'Sprankelend en wonderschoon verhaal over verbinding'
'Een vrolijke, muzikale en charmante animatiefantasie'
'Inventieve voltreffer met luimige liedjes'
Candy (Carin Goeijers)
Saxofonist Candy Dulfer heeft een hechte band met haar ouders. Haar vader Hans en moeder Inge hebben muzikaal als zakelijk gebied altijd een grote rol gespeeld in haar carrière. Maar als de pandemie uitbreekt moet ze zichzelf opnieuw uitvinden in moeilijke tijden.
Oeps! Kids overboord (Toby Genkel, Sean McCormack)
Finny is een herbivoor en Leah een carnivoor, toch zijn het beste vrienden. In een ark vol andere dieren drijven ze al weken op zee rond zonder enig zicht op het vaste land en de voedselvoorraad begint zorgelijk te worden.
De Notenkraker en de Toverfluit (Viktor Glukhushin)
Als Marie een wens doet, komt haar speelgoed op magische wijze tot leven en Marie krimpt tot ze net zo groot is. Dan blijkt haar lelijke notenkraker eigenlijk een vervloekte prins te zijn.
Meer over bovenstaande films
Triangle of Sadness: vileine satire over schoonheid als betaalmiddel
Interview met regisseur Ruben Östlund en acteur Charlbi Dean
Avatar 2: adembenemende beelden, houterig drama
Regisseur James Cameron maakt van de Avatar-films zijn levenswerk.
Deze films draaien momenteel ook in de bioscoop
Armageddon Time: intelligent, hard en eerlijk coming-of-age-verhaal
Nadat hij met zijn film Ad Astra de ruimte in was gegaan, keert de Amerikaanse regisseur James Gray met Armageddon Time weer terug naar de aarde. Naar New York om precies te zijn, de stad waar hij opgroeide.
Het nieuwe meesterwerk van Cristian Mungiu is weer naargeestig en overrompelend
De personages in de films van de Roemeense regisseur Cristian Mungiu zijn zelden sympathiek. Zijn nieuwe film, R.M.N., is wat dat betreft geen uitzondering. ‘Mensen hebben nu eenmaal politiek incorrecte opvattingen.’
Guillermo del Toro's Pinocchio: ongehoorzaamheid als grootste deugd
Regisseur Guillermo del Toro deed zo’n vijftien jaar over het realiseren van zijn stop-motionfilm Pinocchio. In die periode verschenen er ook andere films over de houten pop, maar Del Toro’s versie doet die allemaal verbleken.
Three Thousand Years of Longing: droomproject van regisseur George Miller
Met het volwassen sprookje ‘Three Thousand Years of Longing’ heeft de Australische regisseur George Miller (Mad Max en Happy Feet) weer een nieuw genre toegevoegd aan zijn toch al eclectische oeuvre.
Lukas Dhont over Close: ‘Ik heb andere jongens bewust op afstand gehouden’
De Belgische regisseur Lukas Dhont maakt films ‘over onderwerpen waar ik als jong manneke niet over kon spreken’. In Close, de opvolger van zijn bejubelde debuutfilm Girl, zien we hoe een intieme jongensvriendschap wordt verwoest wanneer de twee naar de middelbare school gaan.