Van Say Nothing tot A Man on the Inside: deze series waren de moeite waard deze maand

Bijzonder knap, hoe de makers van deze negendelige thrillerserie erin zijn geslaagd om het voortreffelijke boek van schrijver Patrick Radden Keefe over de ‘Troubles’ (het decennialange burgerconflict in Noord-Ierland) te verfilmen in een compacte, extreem meeslepende serie. Say Nothing volgt daarbij twee belangrijke historische verhaallijnen: de opkomst van Dolours Price (Lola Petticrew) als eerste vrouwelijke lid van de IRA, en de verdwijning van een moeder van tien kinderen die ervan wordt verdacht te hebben gespioneerd voor de Britten. Wat vooral resoneert na het zien van de serie, is de tragiek van een conflict dat louter verliezers kent.

Schrijver Michael Schur en acteur Ted Danson maakten eerder samen The Good Place, een van de beste, slimste, grappigste en meest filosofische comedyseries van de afgelopen jaren. Met A Man on the Inside hebben ze opnieuw een heerlijke serie te pakken, zij het iets traditioneler in opzet dan hun vorige hit. Danson speelt weduwnaar Charles die undercover gaat als spion in een verzorgingstehuis om de diefstal van een duur sieraad te onderzoeken. Uiteindelijk vindt hij daar niet zozeer een dief als wel het gezelschap dat hij zo vreselijk miste. Een serie zo gemoedelijk als een warme deken op een kille winteravond.

Als de naderende haaienvin in Jaws, zo onheilspellend valt de brief van de Belastingdienst op de mat in deze driedelige dramaserie over het toeslagenschandaal. Erg knap, hoe regisseur Joram Lürsen (Bankier van het verzet) en scenaristenduo Alma Popeyus en Hein Schütz (De enclave) zo’n complexe geschiedenis weten terug te brengen tot een behapbaar verhaal, over een gewoon gezin dat zo diep in de schulden raakt dat het uit elkaar valt. Daarnaast ontmoeten we een bezwaarde ambtenaar, een strijdbare advocaat en een stel vasthoudende journalisten. Het drama voelt soms een tikje bedacht, maar als geheel is dit een heldere, genuanceerde en meeslepende reconstructie.

De elfjarige Hein (Brandon River Coene) gaat voor het eerst met zijn vader Menno (Benja Bruijning) mee naar zijn opa, die een begraafplaats runt. Tegen wil en dank neemt Menno het familiebedrijf over en dat levert veel spannende avonturen op voor Hein, die geesten blijkt te kunnen zien. Samen met zijn nieuwe vrienden Dewi (Lola May Nijhuis) en Jordi (Luca Oedairam) gaat Hein missies volbrengen voor heel uiteenlopende geesten. Zoals een Hell’s Angel met sjans, een achttiende-eeuwer van wie het graf geruimd dreigt te worden en een vrouw die gek wordt van het gejammer van haar rouwende man. Hein is een warme en avontuurlijke familieserie, met tussen de regels door lieve levenslessen.

Een gedreven politierechercheur met een neus voor onrecht maar met ook flink wat demonen uit het verleden die haar blijven achtervolgen, waar ze ook gaat. In de basis is Get Millie Black een klassieke (Britse) detective, alleen dan in een wat minder gebruikelijke omgeving. Rechercheur Millie Black (Tamara Lawrance) gaat namelijk van Londen terug naar haar geboorteland Jamaica waar ongelijkheid, discriminatie en het koloniale verleden nooit ver weg zijn. Het blijkt een rijke setting voor een vertrouwd en toch aangenaam anders en dus verrassend crimedrama.

Zeer geestige anthologieserie over absurde, ‘min of meer waargebeurde’ nieuwsverhalen uit de Amerikaanse staat Florida. De verhalen worden naverteld door de betrokkenen én gereconstrueerd met komische acteurs, zoals Sam Richardson en Simon Rex. Het devies is daarbij ‘hoe absurder, hoe beter’. Zo horen we in de eerste aflevering het verhaal van een man die voor een paar duizend euro wordt ingehuurd om iemands tenen af te hakken en op te eten. Nee, gekker wordt het niet, behalve dan misschien in dat absurde Florida.