Artikelen

Hield vorige week in The Thing nog een kwaadaardig buitenaards wezen bloederig huis op Antarctica, deze week zijn de ijsvlaktes het decor voor een blijmoediger tafereel: tapdansende en zingende animatiepinguïns.

Noorse auteur Jo Nesbø en het Britse productiebedrijf Working Title Films hebben bevestigd dat Martin Scorsese de regie van de boekverfilming The Snowman op zich zal nemen.

Als Franse regisseur in hartje Hollywood een hommage realiseren aan de zwijgende film? Krankzinnig plan. Met het wonderbaarlijke The Artist als resultaat.

Vrijdag heeft de politie van Los Angeles na bijna dertig jaar de zaak rond de geheimzinnige dood van Hollywoodactrice Natalie Wood heropend. Aanleiding is een boek waarin nieuwe gegevens worden onthuld. Inmiddels heeft het onderzoek al diverse aanwijzingen opgeleverd.

Pacific Rim is het nieuwe filmproject van de Mexicaanse regisseur Guillermo del Toro. Afgelopen zomer maakte Del Toro tijdens de conventie Comic Con bekend dat hij zou gaan werken aan een film over robots en monsters. Meer wilde hij er toen niet over kwijt.

Sportbeslissingen op basis van statistische gegevens: Billy Beane, manager van honkbalteam de Oakland Athletics, ontketende er een revolutie in de sport mee. Brad Pitt speelt Beane in Moneyball, een film over creatief denken en zaken doen. En ook een beetje over honkbal.

In 2006 vertelde de Algerijnse Fransman Rachid Bouchareb in de film Indigènes de weinig bekende geschiedenis van mannen uit de Franse kolonies die in het Franse leger tegen de nazi’s vochten. In Les hommes libres komt een vergelijkbare episode aan de orde: de Marokkaanse Fransman Ismaël Ferroukhi geeft een gezicht aan de arbeiders uit de Maghreb die zich tijdens de oorlog bij het Franse verzet voegden. Onder andere in de ijdele hoop dat hun geboorteland na de bezetting – net als Frankrijk – zijn vrijheid en onafhankelijkheid zou hervinden. Dat liet echter nog tot midden jaren vijftig op zich wachten.

Dertiger Michael (achternaam onbekend) komt na een dag hard werken thuis met de boodschappen. Hij pakt ze uit, kleedt zich om en begint met koken. Alles lijkt normaal. En dan loopt de kalende Oostenrijker naar de kelder, haalt een grote stalen deur van het slot en roept in het donker dat het eten klaar is. Even later zit Michael aan tafel met Wolfgang.

Als het buitenaardse wezen in de film zelf, kopieert The Thing van Matthijs van Heijningen Jr. bestaande dna-patronen – die van twee horrorklassiekers in dit geval – om ze vervolgens aan gort te scheuren. Deze prequel van John Carpenter’s The Thing uit 1982, wat weer een remake was van de klassieker The Thing From Another World uit 1951, brengt weinig origineels en is op alle fronten inferieur aan de originelen.

Het zal niet eenvoudig zijn het juiste publiek naar Moneyball te lokken, want de film is nou net niet wat hij op het eerste gezicht lijkt. Ja, de hoofdrol wordt gespeeld door Brad Pitt, en ja, de film gaat over het gedenkwaardige 2002-seizoen van honkbalteam de Oakland Athletics. Maar nee, dit is geen stervehikel, en het is ook geen typische Hollywood-sportfilm met een inspirerende climax in de derde akte.

Nee, dat de camera in het openingsshot met de tekst ‘Toledo 2012’ exact op dezelfde plek staat als die van Luis Buñuel voor de beginopname van Tristana, is uiteraard geen toeval. Dat de vriestemperatuurkoude cameravoering en decors, dito belichting en overaanwezige paukenslagmuziek in La piel que habito rechtstreeks uit het universum van Alfred Hitchcock lijken te komen evenmin.

Een overzicht van interessante titels die op het International Documentary Festival Amsterdam worden vertoond, voorzien van sterrenwaardering.

De films van de Amerikaan Steve James (1955) kenmerken zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid en een verfrissend genuanceerde toon. James is te gast op het IDFA als samensteller van de jaarlijkse Toptien.

Wat hebben twintig jaar postcommunisme Rusland gebracht? Twee documentaire portretten illustreren de toegenomen repressie onder Poetin.

In IDFA’s DocLab stelt de kijker al klikkende zelf zijn eigen verhaal samen.

Onder de noemer Cinema Do Brasil besteedt IDFA aandacht aan de ontwikkeling van de Braziliaanse documentaire in het afgelopen decennium. Van de Nederlands-Braziliaanse filmmaakster Maria Ramos (Brasília 1964) worden Justice en Behave vertoond, waarin zij jonge verdachten bij hun gang door het Braziliaanse rechtssysteem volgt.

De tweelingzussen Martine en Louise Fokkens (69) gingen in de jaren zestig en zeventig door het leven als de koninginnen van de Wallen. Martine zit nog altijd achter het raam. Rob Schröder en Gabrielle Provaas volgen de dames in Ouwehoeren.

Elke muziekdocumentaire kent het moment dat het absolute dieptepunt bereikt is. Maar dat komt niet voor iedereen op hetzelfde moment.