Trance

Twee uur in een achtbaan zitten waarvan het parcours ontworpen is door Escher. Dat is het gevoel dat je overhoudt aan Danny Boyle's Trance. Het is tegelijk een van de charmes én de zwakte van deze heistfilm over een mislukte kunstroof. Want Boyle overspeelt zijn hand. De snelheid waarmee de twists elkaar opvolgen en de overdadige beelden lijken soms op afleidingsmanoeuvres die een rommelig scenario moeten verhullen. Toch leverde Boyle een vermakelijke film af, waarbij het tot de slotakte gissen blijft wie nou de femme of homme fatale is.