Schuld sind immer die Anderen

Nietsnut Ben, in jeugddetentie na zijn zoveelste gewelddadige overval, grijpt de kans aan om samen met andere agressieve knapen te resocialiseren in het Waldhaus, een soort internaat annex pleeggezin met een puntensysteem. Tot zijn schrik stelt hij echter vast dat begeleidende moederkloek Eva een van zijn slachtoffers is geweest, al herkent ze Ben niet omdat hij tijdens de onopgehelderde misdaad gemaskerd was. Rond dit sterke gegeven ontspint zich een complex drama over schuld en boete, dader-en-slachtoffer-verhouding en repressief regime versus alternatieve heropbouwtherapie. Confronterende kost, intens spel van Hasanovic en Brendler.