Schilf

Een natuurkundedocent met een zwak voor deeltjesfysica (Waschke) ziet zijn theorieën over parallelle werelden bewaarheid worden nadat zijn zoontje plotsklaps verdwijnt. Zit de jongen in een andere dimensie, of is papa de draad kwijt? Cineast Lehmann is zelf gepromoveerd in de deeltjesfysica, maar haar ongetwijfeld gedegen kennis van zaken heeft niet geleid tot een pakkende debuutfilm. De opgevoerde theorieën zijn kneuterig, de personages blijven vlak, en de uitzinnige uitsmijter doet geen recht aan de talloze verhaallijnen die vooraf gaan. Geslaagd als intellectuele oefening, mislukt als cinematografisch vermaak.