Pourquoi personne me croit?

Alsof je als twaalfjarige nog niet genoeg aan je hoofd hebt: Sébastien (Fleurial) wordt beschuldigd van de moord op zijn vader. Vingerafdrukken op het gebruikte jachtgeweer tonen het aan. Of toch niet? Met hulp van leeftijdgenoten moet de ondergedoken Sébastien zijn onschuld zien te bewijzen. Dit levert het merkwaardige effect op van een Truffauteske kinderdetectivefilm die eigenlijk gaat over egocentrische, verknipte, stompzinnige, soms misdadige volwassenen. Fansten, een kei in kinderregie, is hier bijna net zo op dreef als in het mooie La fracture du myocarde (1990).