Danny Collins

Veertig jaar te laat krijgt de schatrijke maar uitgebluste liedjeszanger Danny Collins een brief van John Lennon. Die schreef ooit vanuit z'n hotelbed in het Hilton dat Danny als jonge singer-songwriter zijn kunst niet moest verkwanselen. Maar dat is precies wat Danny deed. Net als regisseur Dan Fogelman hier doet. Gemakzuchtige keuzes zorgen voor een ongeïnspireerde en volstrekt voorspelbare film waarin Al Pacino zijn kunstjes mag doen. Misschien had Fogelman veertig jaar geleden ook een brief van John Lennon moeten krijgen.