Journal d'une femme de chambre

Dienstmeisje Célestine, werkzaam voor de Franse bourgeoisie rond 1900, wordt door iedere man in haar omgeving begeerd. Dat levert veel broeierigheid op in deze zoveelste bewerking van de gelijknamige schandaalroman van Octave Mirbeau uit 1900, die eerder werd verfilmd door onder anderen Renoir en Buñuel. Het waarom van deze nieuwe versie blijft nogal onduidelijk; op het spannende sfeertje na ontbreekt het in de film aan drama of urgentie. Dat ligt vooral aan Célestine zelf, die volstrekt onpeilbaar blijft, hoe sensueel ze ook door Léa Seydoux wordt vertolkt.