Mammal

Wanneer haar ex komt vertellen dat hun tienerzoon is verdwenen, wordt de eenzame Margaret langzaam maar zeker uit haar schulp gedreven. Ze begint zich zelfs te ontfermen over een neergestoken jongeman die ze in het steegje achter haar huis aantreft. Weinig mis met het spel van de hoofdrolspelers in Mammal, maar helaas wordt dat tenietgedaan door het schematische script en de clichématige regie. Elk shot is een metafoor. Margaret die op de bodem van het zwembad eindeloos haar adem inhoudt (=zich afsluit voor de wereld) ziet er mooi uit, maar is veel te zwaar op de hand. Net als de film.